192 



— RANUNCULACEAE. — 



FAMILIE 35. 



aanraking van bezoekers (dit zijn stuifmeel verzamelende bijen en vliegen , 

 want de bloem bevat geen honig) en als deze op het midden der bloem- 

 kroon aanvliegen , zullen zij gewoonlijk kruisbestuiving bewerken. Bij uit- 

 blijvend insectenbezoek valt er later in de eenigszins schuinstaande 

 bloem ook stuifmeel op de eigen stempels en treedt er dus zelfbestuiving 

 op. De bloem is proterogynisch. 

 De vruchten zijn zeer klein en worden door den wind verspreid. 



Volksnamen. Behalve boschanemoon wordt de plant ook boschbloem 

 (Zuid-Limburg) , boschhanevoet (Friesland , Graafschap Zutphen , Utrecht) , 

 hanepoot (Friesland) , koekoeksbloem (Overijsel , oostelijk deel van Gelder- 

 land) en putebloem (cl. i. kikvorschbloem) in het Westelijk deel van Noord- 

 Brabant genoemd. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De boschanemoon komt in geheel 

 Europa algemeen voor op humusrijken, eenigszins vochtigen, beschaduwden 

 grond, vooral in bosschen. Ook in ons land komt zij bijna overal in 

 bosschen , tusschen kreupelhout en onder heggen , ook langs beschaduwde 

 slootkanten voor, enkele malen is zij ook in weiden en op braakland aan- 

 getroffen, doch dan is de bodem meestal veenachtig of humusrijk. Uit 

 alle provinciën is zij bekend, doch groeit bijna alleen op zandgrond en 

 loss (Z. -Limburg). 



Een paar malen is de variëteit met geheel purperkleurige of blauwachtige 

 bloemen gevonden , ook is zij met gevulde bloemen aangetroffen. 



A. ranunculoides l ) L Gele anemoon (fig. 223). 



In bouw van den wortelstok, de bladen, den bloemstengel en in de bloemen, 



komt deze plant met de vorige overeen. Alleen 

 zijn de omwindselbladen vele malen langer dan 

 hun steel en zijn bladen , bloemstengel en om- 

 windsel kaal of iets behaard. De blaadjes zijn 

 langwerpig , ingesneden en gezaagd , soms is. 

 het middelste 3-spletig, zij zijn aan den voet 

 alle minder wigvormig dan bij de vorige soort. 

 De bloemen zijn soms alleenstaand , doch soms 

 staan er ook 2-3 bijeen. De kelkbladen zijn 

 meest 5 in getal (5-8), zijn eirond en aan de 

 buitenzijde behaard. De vruchten zijn zacht- 

 behaard (fig. 223). 15-22 cM. 4. Maart— Mei. 



Biologische bijzonderheid. De bestuiving is 

 geheel als bij A. nemorosa. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. Deze plant komt in het grootste 

 deel van Europa voor , doch is meer algemeen in het Oosten dan in het 

 Westen. Men vindt haar op beschaduwde plaatsen , dus vooral in kreupel- 

 hout en in bosschen. In ons land is zij vrij zeldzaam , doch plaatselijk 

 nogal algemeen. Vooral is zij bekend uit de omstreken van Haarlem , 

 Leiden, den Haag en Middelburg, doch ook in andere provinciën wordt 

 zij zeldzaam gevonden. 



Anemoae ranunculoides 

 Fis. 223. 



') ranunculoides = ranonkelachtig. Dit slaat op de gele kleur der bloem, 

 vertoont de plant niet veel overeenkomst met de ranonkel of boterbloem. 



Overigens 



