FAMILIE 35. 



IMNUNCULACEAE. 



193 



A. Apennina ') L. B I a u w e a n e m o o n (flg. 224). 



Bij deze plant zitten de \v< titelbladen in tegenstelling met de beide \ 

 der bloeiende plant. De omwindselbladen zijn dubbel- 

 drietallig met ingesneden, getande blaadjes. De bloemkelk 

 is 10-12-bladig. de kelkbladen zijn smal eirond, aan de 

 buitenzijde iets behaard. 15-25 cM. %. April, Mei. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant be- 

 hoort thuis in Zuid-Europa op rotsachtigen bodem. Bij 

 ons is zij reeds verscheiden jaren achtereen in de nabij- 

 heid van Elswoud bij Haarlem gevonden. Ook wordt zij 

 vermeld als te zijn gevonden in de Duifhuislaan bij Leiden 

 en te Vleuten op 2 plaatsen. Haar voorkomen in ons land 

 kan wel niet anders verklaard worden, dan door haar als 

 een verwilderde sierplant te beschouwen en tot deze 

 beschouwing geven de vindplaatsen ook wel aanleiding. 



Ofige aan den voel 



4. Adonis 2 ) L. Adonis. 



Anemone Apennina. 

 Fig. 224. 



Dit geslacht onderscheidt zich van de beide 

 voorgaande, doordat in de bloem een kelk en een bloemkroon aanwezig 

 zijn. De planten hebben een bebladerden stengel met 2-3-voudig gevinde 

 bladen, wier blaadjes lijnvormig, gaafrandig of 2-3-spletig zijn. 



De bloemen zijn rood of geel, rechtopstaand en alleenstaand. De kelk 

 is 5-bladig, bloemkroonachtig gekleurd, afvallend. De bloemkroon is 5-16- 

 bladig, de kroonbladen zijn vlak, grooter dan de kelkbladen en hebben 

 geen honigschubjes aan den voet. De vruchtjes zijn talrijk en vormen een 

 aar, zij zijn gerimpeld met een gladden snavel. 



Tabel tot het determineeren der soorten van Adonis. 



A. Kroonbladen 5-10, eirond, scharlakenrood. Kelk onbehaard, aanliggend. Vruchtjes 

 kaal met een naar boven gebogen, gelijk gekleurden, rechten snavel, beneden met een 

 spitsen tand, aan den bovenkant met een spitsen knobbel (fig. 225). A. aestivalis blz. 193. 



B. Kroonbladen 12-16, langwerpig, levendig geel. Kelk zacht behaard, uitgespreid. 

 Vruchtjes behaard, met een haakvormig omgebogen, tegen de vruchtjes liggenden 

 snavel (fig. 226) A. vernalis blz. 193. 



A. aestivalis 3 ) L. Zomeradonis (fig. 225). 



De stengel is rechtopstaand, gestreept, onbehaard of aan den voet behaard, al of niet 

 vertakt. De bladen staan verspreid, de onderste zijn kort- 

 gesteeld, hooger op zijn zij stengelomvattend. 



De bloem is meest alleenstaand aan den top van den sten- 

 gel. De kroonbladen zijn wijd uitstaand , met of zonder 

 zwarte vlek aan den voet. De helmknopjes zijn donkerviolet. 

 2.5-5 dM. ■ . Mei — Juli. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. Deze plant komt in 

 bijna geheel Europa en soms algemeen voor, vooral in de war- 

 mere deelen, op bouwland, op leem- en kalkgrond. In ons 

 land is zij in de laatste jaren alleen gevonden op eenige 

 plaatsen, waar zij vrij zeker is aangevoerd. In vroegeren tijd 

 is zij echter in een korenveld bij Weert (dus een natuurlijke 

 standplaats) en in de vestingwerken bij Nijmegen gevonden. 



A. vernalis 4 ) L. Voorjaarsadonis (fig. 226). 

 Uit den zwartbruinen , dikken, sterk vertakten wortelstok 

 komen aan de einden der takken rechtopstaande, bloeiende en niet-bloeiende stengels. Deze 



Adotiis aestivalis 

 Fig. 225. 



') Apennina = Apennijnsch. 2 ) De plant, die zich, naar de sage meldt, uit het 



bloed van Adonis, nadat deze op de jacht door een wild zwijn gedood was, ontwikkelde. 

 •3) aestivalis = 's zomers bloeiend. 4 ) vernalis = in het voorjaar bloeiend. 



Heukels , Flora. 1 3 



