194 



— RANUNCULACEAE. — 



FAMILIE 35. 



zijn meest 



onvertakt, behaard of bijna onbehaard. De onderste bladen zijn bruine, 

 langwerpige schubben, de gewone bladen staan verspreid, 

 de onderste zijn gesteeld, de hoogere stengelomvattend. 



De bloem is alleenstaand aan den top van den stengel . 

 groot en kortgesteeld. De vrachtjes zijn bijna bolvormig- 

 eirond. 1,5-5 dM. ^. April— Juni. 



Voorkomen in Europa en in Nederland, Deze plant komt 

 verspreid voor op zonnige heuvels op kalk- en zandgrond, 

 vooral in Oost-Europa. In ons land is zij in 1849 eenmaal 

 in een bosch bij het Veenhuis bij Deventer gevonden. Zij 

 was daar waarschijnlijk uit een tuin verwilderd. 



Mvosürus ') L. 



Adonis vernalis 

 Fig. 226. 



Van dit geslacht is slechts eene soort inlandsen, 

 namelijk 



M. minimus ») L. Muizestaart (fig. 227). 



Bij deze plant is de wortel vezelig. De wortelbladen zijn lijnvormig, 

 korter dan de onbebladerde stengels, onbehaard en iets dik. 



De bloemstengels, die uit de oksels dezer bladen komen, zijn onbehaard, 

 rechtopstaand of zwak boogvormig opstijgend. Zij dragen 1 bloem aan den 

 top. De bloemen zijn groenachtig wit of geel , bezitten meest 5 kleine , 

 genagelde kelkbladen met lepelvormige , langwerpige, eenigszins holle, 

 afstaande, groenachtig gele plaat, die aan den voet in een kleine spoor uit- 

 loopt. De 5 kroonbladen zijn lepelvormig en loopen naar beneden in een 

 ft tamelijk langen , buisvormigen nagel uit. Meel- 



draden zijn er 5-10. De bloembodem is ten slotte 

 2 1 /., a 5 cM lang, is staartvormig verlengd en 

 rondom met kleine vruchtjes bezet. 2-10 cM. 

 Waarschijnlijk O0, zeldzaam O. Mei, Juni, zeld- 

 zamer in den Herfst. 



Myosurus minimus 

 Fig. 227. 



Biologische bijzonderheden. Als de bloemen 

 zich openen , gaan de smalle platen der kroon- 

 bladen naar buiten staan en scheidt ieder in een 

 ondiepe groef een honigdroppeltje af, dat duidelijk 

 zichtbaar is. De meeldraden , die dicht tegen den 

 met stampers bezetten kegel liggen, springen naar 

 buiten open en de helmknopjes bedekken zich daar 

 met stuifmeel. Nu vliegen kleine vliegjes en muggen , die aan de onder- 

 zijde met stuifmeel uit andere bloemen bedekt zijn naar den top van den 

 kegel en bewerken kruisbestuiving , om dan over de helmknopjes naar den 

 honig te kruipen. Het insectenbezoek is echter bij het weinig in het oog 

 vallen der bloemen gering , doch zelfbestuiving treedt van zelf op , doordat 

 tijdens den bloeitijd de ' met de stampers dicht bezette bloembodem zich 

 sterk uitrekt, waardoor telkens nieuwe stempels langs de helmhokjes 

 strijken, die doordat deze er dicht tegen aangedrukt zijn , ze van stuifmeel 

 voorzien. 

 De rijpe vruchtjes zijn zeer klein en worden door den wind verspreid. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt vooral in Midden- 



De naam is gevormd uit het grieksche mus: muis en oera: staart, naar de gelijkenis 

 van den rijpen, met vruchtjes bezetten, vruchtbodem met een muizenstaart. 2 ) minimus = 

 kleinste. 



