FAMILIE 35. 



RANUNCULACEAE. 



201 



f 

 Ranunculus Flammula 



Fig. 236. 



Stengelbladen 



De stengel is rechtopstaand, opstijgend of soms liggend en hier en daar 

 wortelend , is meest sterk vertakt en gegroefd , veelbloemig. De wortelbladen 

 en de onderste stengelbladen zijn gesteeld, langwerpig of breeder of smal- 

 ler lancetvormig, zeldzamer lijn-lancetvormig, soms, 

 vooral de wortelbladen langgesteeld tongvormig, 

 zelfs hartvormig, vaak met verwijderden grof getan- 

 den rand, soms in ondiep water drijvend. 



De bloemen staan aan het eind van den stengel 

 en der takken dicht opeengedrongen. De kelk is 

 afstaand of teruggeslagen. De vruchtjes zijn omge- 

 keerd eirond, glad, zwak gerand, aan den top 

 met een kort stomp puntje (fig. 236). Vergiftig. 

 15-45 cM. 2*-. Juni— October. 



Men onderscheidt bij deze soort verschillende 

 variëteiten. 



(3. serrdta ') D.C. Bladen alle getand. 



y. angustifólia 1 ) Wallr. Stengels teer en liggend. 

 Bladen klein, lancetvormig. 



S. arendria :1 ) D.C. Wortelbladen ovaal-lancetvormig. 

 lijnvormig. 



e. ovata 4 ) Pers. Bladen alle ovaal , gaafrandig of iets getand. 



?. tenuifólia ') Wallr. Stengels teer en kruipend. Bladen bijna lijnvormig. 



r,. réptans G ) L. (R. reptans L.). Stengel teer, wortelend, tusschen 2 knoopen 

 boogvormig. Bladen klein, lijnvormig. Kroonbladen smal. Vruchtjes niet 

 talrijk, met rechten snavel. 



Biologische bijzonderheden. De bloemen zijn protrandrisch. Eerst springen 

 de helmknoppen der buitenste meeldraden aan de naar de kroonbladen 

 gekeerde zijde open en nu liggen de binnenste helmknoppen nog op de 

 stempels. Insecten , die komen aanvliegen , hetzij naar het midden der 

 bloem of naar een der kroonbladen, verlaten de bloem niet, zonder stuif- 

 meel mede te nemen, daar zij zonder de helmknopjes aan te raken, niet 

 bij den honig kunnen komen. Later buigen zich de binnenste meeldraden 

 naar buiten en springen ook open aan de buitenzijde en nu komen de nu 

 ook rijpe stempels bloot. Allicht zal nu bij het komen aanvliegen naar het 

 midden der bloem kruisbestuiving plaats hebben. 



Volksnamen. In Zuid-Holland heet de plant bitterbloem , in Salland 

 egelgras, in Zuid-Limburg egelkool, in het Oostelijk deel van Noord-Brabant 

 schaapsvuil. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. Deze hygrophile plant is alge- 

 meen in vochtige weiden , langs veenslooten en op moerassige plaatsen 

 door geheel Europa. In ons land is zij ook algemeen en komt wel het 

 meest op het diluvium voor, doch is ook op allerlei alluviale gronden aan- 

 getroffen , de hoofdvorm het meest , de variëteiten zeldzaam en zeer zeldzaam. 



R. Lingua 7 ) L. Groote boterbloem (fig. 237). 



Uit den zeer krachtigen , doch korten wortelstok, komen een of meer 

 bebladerde , in de onderste knoopen niet zelden wortels schietende, stijve 



l ) serrata = gezaagd. 



•) ovata = eirond. 



Lingua beteekent tont 



-) angustifólia = smalbladig. :i ) arenaria = zand. 



■"•) tenuifólia = dunbladig. 6 ) reptans = kruipend, 



en is een reeds bij Plinius gebruikte naam. 



