FAMILIE 35. 



- RANUNCUI.ACKAi:. 



2Ü5 



Ranunculu3 nemorosus 

 Fig. 242. 



terwijl de schijf in hel algemeen hartvormig en 5-deelig is. Van de 5 slippen zijn de 3 

 bovenste grooter, vinspletiy en getand. De bovenste stengelbladen zijn bijna zittend, 

 doordat de korte steel bijna scheedeachtig de takken omvat, 

 de bladschijf is diep ingesneden met bijna lijn-lancetvormige 



slippen. 



De kelkbladen zijn groen, eirond, toegespitst, de kroon- 

 bladen goudgeel, omgekeerd eirond, aan den top iets naar 

 binnen gebogen, bijna schijnbaar hartvormig, doch met een 

 kort, omgeslagen spitsje. De vnichtbodem is behaard. De 

 vrnchtjes zijn lensvormig samengedrukt , ge-rand , met een 

 spitsen, opgerolden snavel (fig. 242). 3-9 dM. ^-. Mei, juni. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. In bergbosschen 

 komt de plant vooral voor, in Midden- en Zuid-Europa veel 

 meer dan in het Noordelijk deel, doch nergens algemeen. 

 Hare vindplaats in Nederland, nl. in het Watersleybosch bij 

 Sittard (1861), is dus nog al een natuurlijke. 



R. répens ') L. K r u i p b o t e r b 1 o e m (fig. 243). 



Uit den krachtigen wortelstok komen gewoonlijk 2 of meer stengels en 

 verscheiden langgesteelde wortelbladen. De stengels liggen soms neer en 

 wortelen, terwijl uit de knoopen takken met bloemen komen (de variëteit 

 y. prostratus '-) D. C.) of zij zijn opstijgend en wor- 

 telen niet of weinig (de gewone vorm) of zij 

 staan rechtop (de variëteit 5. eréetus 3 ) D. C.) Ook 

 gebeurt het wel , dat zich aan dezelfde plant 

 verschillende stengelvormen vertoonen. Wat be- 

 haring betreft, is er ook vrij wat verschil op te 

 merken , soms ontbreekt deze geheel of ook zijn 

 de stengels aanliggend of afstaand behaard. Zij 

 komen steeds daarin overeen , dat zij beneden 

 rond , doch naar boven gegroefd zijn. 



De bladen hebben stelen , die naar den stengel in 

 scheeden uitloopen. Die stelen zijn bij de onderste 

 bladen lang, bij de hoogere korter, de bovenste zijn 

 vaak zittend. De bovenvlakte is donkerder groen 

 dan de onderzijde , soms v/at glanzend , ook wit of donker gevlekt , nu 

 eens kaal , dan weer behaard. De onderste bladen zijn 3-tallig met ge- 

 steelde blaadjes, de blaadjes zijn 3-deelig met omgekeerd eironde , ingesneden 

 slippen. Die der bovenste bladen zijn langwerpig, ongedeeld. 



De bloemen hebben langere of kortere stelen , staan eigenlijk eindelings, doch 

 vaak schijnbaar tegenover de bladen. De kelkbladen zijn in het midden 

 groen, aan de kanten geelachtig, soms geheel geel, min of meer behaard. 

 De kroonbladen zijn glanzend geel. Het hoofdje van stampers is klein, de 

 vruchtbodem is behaard. De kroonbladen zijn glanzend geel. Het hoofdje 

 van stampers is klein, de vruchtbodem is behaard, terwijl de vruchtjes 

 lensvormig samengedrukt, gerand zijn met fijne puntjes (fig. 243). Deze plant 

 is schadelijk in de weiden. 30-45 cM. *k Mei— Juli. 



Biologische bijzonderheden. De inrichting der bloem is als bij R. acer. 



Volksnamen. Voor deze plant zijn dezelfde volksnamen in gebruik als 

 voor R. acer en verder te Steenwijk wilde selderij. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt overal in geheel 



Ranunculus ^epens 

 Fig. 243. 



') repens = kruipend. 



-) prostratus = neerliggend. .) erectus = overeindstaand. 



