206 



RANUNCULACEAE. — 



FAMILIE 35. 



Ranunculus bulbosus 



Fig. 244. 



Europa voor op vochtige, grazige plaatsen, aan slootkanten enz. Op 



dergelijke plaatsen is zij ook in ons land gevonden. 

 R. bulbósus ') L. Knolboterbloem (fig. 244). 



De stengel is zonder uitloopers, is dicht of minder dicht behaard, al naar 



de standplaats, gewoonlijk vertakt en draagt 

 vele bloemen. 



De onderste bladen zijn 3-tallig met langer 

 gesteeld topblaadje, de blaadjes zijn bijna vin- 

 deelig met naar voren ingesneden slippen, alle 

 zijn meer of minder dicht behaard. De bloem- 

 stelen zijn lang, behaard. De kelkbladen zijn 

 lang behaard en groen , doch van binnen geel , 

 de kroonbladen zijn glanzend geel. De vruchtjes 

 zijn lensvormig samengedrukt en gerand (fig. 

 244). De plant is vergiftig, dus schadelijk in 

 de weiden. 1,5-3 dM. ij.. Mei, Juni. 



Biologische bijzonderheid. De bouw der bloem 

 met het oog op de bestuiving is als bij R. acer. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant is langs dijken, wegen, 

 op grazigen zandgrond, aan akkerranden in Oost-Europa zeer algemeen, 

 doch neemt naar het Westen in aantal af. In ons land is zij ook nog vrij 

 algemeen , doch meestal komt zij veel minder voor dan R. acer en R. repens. 

 Zij is gevonden op zand- en klei-, doch zelden op veengrond. In geen 

 enkele provincie ontbreekt zij, ook niet op het loss in Limburg. 



R. sardous-) Crntz. (R. Philonótis 3 ) Ehrh.) Behaarde boterbloem (fig. 245). 

 Deze plant lijkt veel op de vorige, doch is er direkt van te onderscheiden 

 doordat de knol ontbreekt. 



Er is meestal slechts een rechtopgaande, zeer 

 vertakte , gegroefde stengel , die vele bloemen draagt. 

 De wortelbladen zijn langgesteeld , de stelen • 

 dichtafstaand behaard, de schijven zijn ook aan 

 weerszijden behaard en tamelijk gelijk van kleur. 

 De bladen zijn 3-tallig met langer gesteeld topblaadje 

 (fig. 245). De blaadjes zijn bijna vindeelig met 

 diepgekartelde slippen. 



De bloemen hebben lange, behaarde stelen. De 

 kelk is ruw behaard , de kroonbladen zijn goud- 

 geel, soms meer dan 5 in getal. De vruchtjes zijn 

 lensvormig samengedrukt, gerand, vaak dicht bij 

 den rand met een rij knobbeltjes bezet. De plant wordt door het vee ge- 

 meden. 1,5-4 dM. O, 00, soms 2J-, Mei— September. 

 De volgende variëteiten zijn gevonden: 

 p. intermédius 4 ) Poir. Bladen bijna kaal. Plant teer. 

 y. verrucósus 5 ) Rchb. Vrucht wrattig. Plant teer. 



o. parvulus °) Lej. et Court. Stengel kort, meest 1-bloemig. Bladen iets 

 hartvormig-rond, grof gekarteld. 



Ranunculus sardous 

 Fig. 245. 



>) bulbosus = boldragend. '') sardous komt van herba sardoa, bij Virgilius een 



giftplant, die in Sardinië groeide, waar ook onze plant zeer verbreid en in tal van vormen 

 optreedt. 3 ) Philonotis = vochtbemlnnaar. 4 ) intermédius = middelste. 



•"■) verrueosus = wrattig. e ) parvulus = klein. 



