208 



— RANUNCULACEAE. — 



FAMILIE 35. 



bladen zijn klein, langwerpig-omgekeerd eirond, geel. De vruchtjes zijn groot, als bij R. 

 arvensis vlak aan beide zijden. Die zijden zijn met dorentjes bezet en door een verheven, 

 niet gestekelde lijn van den geheelen rand gescheiden (fig. 247). 10-30 cM. • . April— Juni. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt aan de kusten van Zuid-Europa 

 op laaggelegen vochtige plaatsen voor en is in ons land een enkele maal als aangevoerd 

 waargenomen, nl. bij Apeldoorn (1878) en op een bouwland bij Utrecht (van ouden datum). 



8. Ficaria ') Dill. Speenkruid. 



Door Linnaeus en anderen is dit geslacht met het geslacht Ranunculus 

 vereenigd, doch weder anderen meenen in den gewoonlijk 3-bladigen kelk, 

 de 6-12-bladige bloemkroon en de ongesnavelde vruchtjes voldoende 

 kenmerken te zien, om het geslacht afzonderlijk te houden. Hiertoe 

 behoort slechts ééne soort. 



F. vérna-) Huds. (Ficaria ranunculoides 3 ) Mnch., Ranunculus Ficaria L.) 

 Speenkruid (fig. 248). 

 Onder den grond bezit de plant een bundel knotsvormige knolletjes en 



daar tusschen draadvormige wortel- 

 vezels, boven den grond gewoonlijk 

 verscheiden opstijgende, vaak ver- 

 takte, ronde stengels. Deze knots- 

 vormige knolletjes zijn wortelknollen, 

 want de plant blijft door middel daar- 

 van over. Terwijl toch de boven- 

 aardsche plant voor haren groei het 

 voedsel uit de knolletjes weghaalt, 

 vormen zich tijdens hare ontwikkeling 

 tusschen deze (die nu week zijn ge- 

 worden) nieuwe knolletjes, die al 

 meer en meer reservevoedsel ont- 

 vangen en het volgend jaar de nieuwe 

 plant doen uitloopen. De geheele 

 plant is onbehaard en glanzend. 



De stengels zijn bebladerd en dragen 

 eindelings een bloem. 



De bladen zijn korter of langer ge- 

 steeld en bezitten een stengelomvat- 

 tende scheede, zij zijn glanzend, nier- 

 hartvormig, de onderste langgesteeld, 

 verwijderd gekarteld, de bovenste kort- 

 gesteeld, hoekig. De onderste bladen 

 dragen in de oksels der bladscheeden (soms ook de hoogere bladen) oksel- 

 knolletjes. De bloemen hebben lichtgroene of geelachtige kelkbladen, die 

 slechts half zoo lang zijn als de langwerpig-elliptische, van boven stompe, 

 glimmend goudgele kroonbladen, die van binnen aan den nagel een honig- 

 schubje bezitten. De stampers vormen een klein bolvormig hoofdje, zijn 

 scheef eirond met zittenden, bijna ronden stempel. De vruchtjes zijn kort- 

 behaard. 5-24 cM. ij-. Maart— Mei. 



Ficaria verna. 



Fig. 248. 

 plant , 2. bloem. 



!) Ficaria stamt af van ficus: vijg, dus vijgkruid, hetgeen slaat op de peer- of vijgvormige 

 knolletjes der plant. ! ) verna = voorjaars. a ) ranunculoides = ranonkelachtig. 



