216 



RANUNCULACEAE. 



FAMILIE 35. 



Nijmegen en bij de begraafplaats te Dordrecht gevonden. Zij wordt in beide gevallen als 

 verwilderd opgegeven. Als sierplant komt zij nl. nog al eens voor. 



13. Aquilégia x ) Tra. Akelei. 



Dit geslacht onderscheidt zich van de andere Helleboreae, doordat ieder 

 der kroonbladen groot, trechtervormig is en in een spoor uitloopt. Kelk- 

 en kroonbladen zijn er 5, de kelkbladen zijn gekleurd, eirond. De meel- 

 draden zijn talrijk, de binnenste echter als schubbetjes aanwezig (onvruchtbaar). 

 Stampers zijn er 5. In de vruchten liggen de zaden in 2 rijen. De bloemen 

 zijn langgesteeld, alleenstaand. 



A. vulgaris 2 ) L. Akelei (lig. 258). 



Uit den lichtbruinen, met krachtige vezels voorzienen, vertakten wortel, die 



naar boven met de overblijfsels van afgestorven 

 bladstelen bezet is, komen 1 of meer rechtop- 

 staande, ronde, naar boven vertakte stengels, die 

 evenals de blad- en bloemstelen kort behaard zijn. 

 De bladen zijn gesteeld , van boven kaal en 

 groen, van onderen blauwgroen en behaard. 

 De wortelbladen zijn het langst gesteeld, dub- 

 bel 3-tallig met ronde, gelobde en in de lobben 

 gekartelde blaadjes, de bovenste zijn 3-tallig 

 tot 3-spletig, de hoogste bijna zittend. De 

 bloemen staan alleen aan den top des sten- 

 gels en der takken , zij zijn door den gebogen 

 bloemsteel overhangend, doch richten zich na 

 den bloeitijd op. De kelkbladen zijn kort gena- 

 geld, eirond, toegespitst, aan de buitenzijde aan rand en top kort behaard, zij 

 zijn evenals de kroonbladen violet, zelden rosé of wit (in tuinen, doch 

 zeer zelden in het wild). De spoor der kroonbladen is langer dan de plaat, 

 aan den top naar onderen haakvormig. De meeldraden zijn iets langer dan 

 de plaat der kroonbladen, de helmdraden zijn naar onderen verbreed, de 

 onvruchtbare meeldraden zijn stomp. De stampers zijn zijdeachtig behaard, 

 liggen dicht tegen elkaar en zijn bijna zoo lang als de langste meeldraden. 

 De vruchten zijn langgerekt, toegespitst, en springen aan den binnennaad 

 open. De zaden zijn glanzend zwart, ovaal, stomp toegespitst. 45-60 cM. 

 2f. Mei— Juli. 



Biologische bijzonderheden. Terwijl de knoppen op rechtopstaande stelen, 

 staan, hebben, zooals reeds vermeld is, de bloeiende bloemen gebogen 

 stelen, en staan de bloemen dus met de opening naar beneden, zoodat het 

 stuifmeel steeds tegen regen beschut is. De gekleurde kelk- en kroonbladen 

 doen de bloemen voldoende opvallen aan de insecten. De honig wordt aan 

 den voet van den spoor der kroonbladen afgescheiden. De trechtervormige 

 ingangen tot de 15-22 mM lange sporen zijn zoo wijd, dat een hommelkop 

 er gemakkelijk in kan dringen. Hommels, wier snuit lang genoeg is 

 {Bombus hortorum heeft een snuit van 19-21 mM en is een trouwe bezoeker, 

 ook, doch minder vaak, Bombus agrorum met een snuit van 12-17 mM),. 



Aquüegia vulgaris 



Fig. 258. 



l ) Aquilegia is afgeleid van het Latijnsche aquilegus: waterscheppend of verzamelend en 

 heeft ongetwijfeld betrekking op de trechtervormige kroonbladen, waarin zich water kan» 

 verzamelen. *) vulgaris = gewoon. 



