228 — PAPAVERACEAE. — FAMILIE 37. 



hier weder de bloem sterk opvallen, terwijl ook de sterke geur als lok- 

 middel zal dienen. Afgezien er van , dat hier de rugzijde der kroonbladen 

 honig afscheidt en deze bewaard wordt in de hoeken tusschen kelk- en 

 kroonbladen , geldt het gezegde bij de bestuiving van Nymphaea ook hier. 



Volksnamen. Voor deze plant wordt behalve de naam gele plomp veel 

 gebruikt de naam gele waterlelie. Verder worden er ook de meeste namen 

 aan gegeven , die voor Nymphaea alba zijn opgegeven en verder dompels 

 (Voorne en Beierland) en varkens en varkenssnoetjes in Zuid-Holland. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt op dezelfde 

 plaatsen als Nymphaea in bijna geheel Europa voor, en is ook bij ons 

 algemeen. 



Familie 37. Papaveraceae D. C. Papaverachtige n. 



Kruidachtige gewassen met verspreid staande , meestal gedeelde bladen. 

 Bloemen regelmatig, alleenstaand of in schermvormige bijschermen. Kelk- 

 bladen 2 , soms 1 , vroeg afvallend. Bloemkroonbladen 4. Meeldraden veel, 

 op den bloembodem ingeplant (veelhelmig) met zijdelings of naar buiten 

 openspringende helmknopjes. Stamper 1 , met korten of ontbrekenden stijl 

 en 2-15 stempels. Vrucht uit 2 of meer vruchtbladen gevormd , een meestal 

 eenhokkige doosvrucht vormend. Eitjes omgekeerd , talrijk. Zaden met 

 sterk ontwikkeld vleezig of oliehoudend kiemwit en kleine kiem. 



De meeste der tot deze familie behoorende planten hebben een bitter , 

 vaak ook een scherp , vergiftig melksap. 



Tabel tot het determineeren der geslachten der Papaveraceae. 



A. Kelk 2-bladig, vrij. 



1. Doosvrucht onvolledig 4-20-hokkig, zich onder den 4-20-straligen stempel met 

 evenveel poriën openend. Melksap meestal wit. Bloemen meest groot, langgesteeld, 

 meest rood Papaver blz. 228. 



2. Doosvrucht 1-hokkig, hauwachtig, 2-kleppig. Kleppen van den voet naar den top 

 loslatend van de 2 zaaddragers, die blijven staan. Melksap en bloemkroon geel. 



Chelidonium blz. 233. 



3. Doosvrucht duidelijk 2-hokkig, met volledig tusschenschot. Melksap oranje. Bloem- 

 kroon geel of rood Glaucium blz. 234. 



B. Kelkbladen mutsvormig vergroeid, dwars loslatend. Doosvrucht zeer lang, hauwachtig, 

 2-kleppig. Melksap waterig Eschscholtzia blz. 235. 



Biologische bijzonderheden. In den knoptoestand zijn de inwendige, teere 

 deelen door den stevigen kelk flink beschut, deze doet na het opengaan 

 der bloem geen dienst meer en valt af De groote, sterk gekleurde bloem- 

 kroonbladen doen de bloem goed opvallen. De bloemen bieden aan de 

 insecten alleen stuifmeel, dat door de vele meeldraden in groote hoeveelheid 

 wordt gevormd. De bloemen zijn homogaam of zwak proterogynisch. 



Voorkomen der Papaveraceae. De in ons land meer algemeen voor- 

 komende soorten zijn akkeronkruiden , b.v. de Papaversoorten en ruderal- 

 planten b.v. Chelidonium. 



1 . Paparer ') ïrn. Klaproos. 



Bloemkroonbladen in den knop verfrommeld , met vaak zwart gevlekten 



1 ) Is de oude naam voor P. somniferum en heet waarschijnlijk zoo om den vorm dei- 

 vrucht, die iets op een vat gelijkt. Het woord stamt af van apio : omvatten, waarvan afge- 

 leid is apaver : vat. 



