FAMILIE 37. 



PAPAVERACEAE. 



231 



Papaver Argemons 

 Fig. 271. 



De bladen zijn dubbel vinspletig tot vindeelig, kort stijf behaard, vooral 

 aan den rand en op de middennerf, de slipjes zijn lancet- of lijnvormig 

 en loopen in een haar uit. De onderste bladen zijn ge- 

 steeld , de bovenste zittend en minder sterk ingesneden. 



De bloemen zijn langgesteeld , staan eindelings, 

 zijn vrij klein, donker scharlakenrood met zwart ge-^= 

 vlekten voet. De kelkbladen zijn langwerpig, uitge- 

 rand, van buiten bekleed met enkele haren. De 

 kroonbladen zijn smal omgekeerd eirond of iets 

 wigvormig. De helmdraden zijn naar boven verbreed. 

 De stempelschijf is 4-6-stralig , bochtig. De doos- 

 vrucht is knotsvormig-cylindrisch, naar den voet 

 versmald , met stijve rechtopstaande borstels , althans 

 aan den top bezet, soms geheel kaal (fig. 271). De 

 zaden zijn fijn, niervormig, zwartblauw. 1,5-3 dM. 

 O en GO. Mei— Juli. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. In Midden- en Zuid-Europa komt 

 de plant tot Zweden toe op zandig en leemachtig bouwland voor. Ook bij 

 ons is zij op dergelijke plaatsen vrij algemeen. 



P. hybridum ■) L Basterdklaproos (fig. 272). 



In habitus staat deze plant tusschen de vorige en de volgende. 



Uit den penwortel komt ook hier een meestal alleen naar boven vertakte, rechtopgaande 

 stengel. 



De onderste bladen zijn drievoudig vinspletig of- deelig 

 en hebben lancetvormige , in een stekelpunt uitloopende 

 slippen, de hoogere zijn dubbel of enkel vinspletig of -deelig, 

 zittend, zij hebben langere, even breed blijvende slippen. 

 Alle bladen zijn aanliggend ruw behaard. 



De bloemen zijn scharlakenrood, meestal met zwart ge- 

 vlekten voet. zij zijn vrij klein en langgesteeld. De bloem- 

 stelen zijn aangedrukt behaard. De kelkbladen zijn geel- 

 borstelig. De helmdraden zijn naar boven verbreed. De 

 stempelschijf is 4-8-straIig, borstelig. De doosvrucht is ei- 

 rond, aan den voet afgerond en is met afstaande, gekromde 

 borstels bezet (fig. 272). 1,5-4,5 dM. 1 en O©. Mei— Juli. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant is in 

 Europa overal zeldzaam, op bouwland en op ongecultiveerden 

 grond , vooral aan pas gemaakte randen van straat- en spoor- 

 wegen. Zij is bij ons alleen bij Apeldoorn op een klaverland, 

 dat met afval van uit Palermo afkomstige sumac bemest was, 

 (1877) aangetroffen. 



P. Rhóeas -) L. Klaproos (fig. 273). 



Uit den penwortel komt een rechtopstaande, vertakte stengel, die krach- 

 tiger is dan bij de 2 vorige soorten en evenals de bladen door afstaande 

 borstels ruw behaard is. 



De wortelbladen zijn gesteeld, vindeelig, met in omtrek langwerpige, 

 ingesneden-, bijna vinspletig getande slippen. De stengelbladen zijn zittend 

 en minder ingesneden. 



i) hybridum = bastaard-. Deze plant is wel eens gehouden voor een bastaard van 

 P. Rhoeas en P. Argemone. 



'') Rhoeas stamt misschien af van reoo : vloeien, verdwijnen en zou dan betrekking 

 hebben op het spoedig afvallen der kroonbladen of het vrijwillig uitschudden der zaden. 

 Waarschijnlijk is de afleiding van roia : granaatboom en granaatappel beter, doordat de 

 kleur der bloem en de vorm der vrucht overeenkomst met deze vertoonen. 



Papaver hybridum 

 Fig. 272. 



