232 



— PAPAVERACEAE. 



FAMILIE 37. 



Papaver Rhoeas 

 Fig. 273. 



De bloemen zijn groot, scharlakenrood , zelden donkerrood, vaak aan den 

 voet zwart gevlekt. De helmdraden zijn priemvormig, niet verbreed. De 

 stempelschijf is 7-12-stralig, gelobd, met lobben, die elkaar aan den rand 

 bedekken. De doosvrucht is omgekeerd eirond , met 

 afgeronden voet en onbehaard (fig. 273). 3- 6 dM. 

 O en 00. Juni, Juli. De plant komt in 2 vormen voor. 

 «. genuinum ') Prod. Bloemstelen met horizontaal 



afstaande borstels bezet en 

 S. strigósum 2 ) Boenngh. Bloemstelen met aanlig- 

 gende borstels bezet. 

 Een enkele maal zijn planten met witte en ook 

 met gevulde bloemen gevonden. 



Volksnamen. Behalve met den naam klaproos , wordt 

 zij op vele plaatsen als kankerbloem aangeduid, verder 

 als kollebloem (Veluwezoom, Zuid-Limburg, Land van 

 Hulst), koornroos (Friesland, Utrecht, Walcheren), 

 roos en rozewiet (Zeeland), spokebloem (Groningen, Friesland, Walcheren). 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt algemeen in 

 Midden- en Zuid-Europa voor en is in ons land in hare beide vormen 

 algemeen, vooral in korenland, doch ook in ander bouwland en op ruige 

 plaatsen, vooral op zandgrond, doch ook op klei. 



P. dübium 3 ; L. Kleine klaproos (fig. 274). 



Deze gelijkt veel op de vorige, doch is dadelijk door het lange vrucht- 

 beginsel er van te onderscheiden. 



Uit den penwortel komt een rechtopstaande, 

 vertakte stengel, die rond en met uitgespreide, 

 naar boven meer aanliggende borstelharen dicht 

 bezet is. 



De wortelbladen zijn langgesteeld, in omtrek 

 lancetvormig, doch dubbel vindeelig met eironde 

 slippen. De stengelbladen zijn kortgesteeld of 

 zittend, meestal vindeelig met langwerpige, even 

 breed blijvende slippen, die vaak grof getand 

 zijn. Wortel- en stengelbladen zijn met enkele 

 witte haren bezet en aan den rand gewimperd. 

 Iedere bladslip eindigt ook in een wit stijf haar. 

 De bloemen zijn langgesteeld, vrij groot en 

 zitten eindelings. De bloemstelen zijn dicht aanliggend behaard. De kelk- 

 bladen zijn eirond, uitgerand, behaard. De bloemkroon is' scharlakenrood. 

 De helmdraden zijn priemvormig. De stempelschijf is 4-12- (meest 7-9-) 

 stralig, weinig gelobd, met elkaar niet bedekkende stralen. De doosvrucht 

 is langwerpig-knotsvormig, aan den voet versmald, onbehaard (fig. 274). 

 3-6 dM. O. Juni, Juli. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in bijna geheel 

 Europa in koren- en klaverland , op zandigen bodem voor. Ook in ons 

 land is zij op dergelijke plaatsen vrij algemeen. 



Papaver dubiusa 

 Fig. 274. 



') genuinum = echt. 2 ) strigósum = stekelharig. 



3 ) dubium beteekent twijfelachtig. Hoe dit op deze soort betrekking kan hebben, is onzeker. 



