FAMILIE 38. 



RJMARIACEAE. — 



239 



kleurig, soms wit. Het vruchtbeginsel is geknikl en niet recht als bij 

 C. cava (tijjc. 279). 12-25 cM. ^. Maart, April. 



De var. p\ integrdta ') F. Schultz. (C. intermédia 2 ) Loisl.) heeft ovale, niet 

 ingesneden schutbladen. 



Biologische bijzonderheid. De spoor is bij de bloem dezer plant iets 

 korter, overigens geldt voor de bestuiving het bij C. cava gezegde. 



Volksnamen. Als volksnamen gebruikt men in Groningen duifjes, op 

 Walcheren en in de duinstreek haantjes en kippetjes (hoentjes), op Goeree 

 puutenbloemen , in Friesland en den Achterhoek vogeltje op de kruk. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in bosschen , 

 kreupelhout en op beschaduwde plaatsen in Zuid- en Midden-Europa voor. 

 Ook is zij in tuinen gekweekt en van daar verwilderd. Bij ons is zij op 

 bovengenoemde plaatsen vrij algemeen. 



C. intermédia ■■) Patze, Meijer en Elkan. (C. fabacea 3 ) Pers.) Boon helm bloem ( fif^. 280). 



De knol is gevuld, als bij C. solida, ook komen de wortelvezels er alleen onder uit- 

 Uit dien knol komt meest slechts een ronde, onbehaarde 

 stengel, die beneden een schubvormig blad en hooger 2 a 3 

 gewone bladen draagt. De bladen zijn als bij C. cava. De 

 schutbladen zijn ovaal, gaafrandig, even lang als de bloem- 

 kronen (verschil met de vorige soorten). 



De bloemen zijn purper, zelden wit en staan in een einde- 

 lingschen, rechtopstaanden, meest 4-6-bloemigen tros, die 

 zich na den bloeitijd niet verlengt, doch dan over gaat hangen. 

 De spoor is lang, recht of zwak gekromd. De bloemstelen 

 hebben slechts '/ 3 a '/« der lengte van dj doosvrucht (fig. 280). 

 7-20 cM. % . Maart, April. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in 

 bosschen en in kreupelhout in Europa voor, doch is in 

 West-Europa zeldzaam. In ons land is zij alleen in het 

 Haagsche bosch gevonden, waarschijnlijk is dit wel een oor- 

 spronkelijke standplaats. 



Over de knollen bij C. cava, C. solida en C. intermédia. 



De vaste knollen van C. solida en C. intermédia worden gewoonlijk als 

 wortelknollen beschouwd. De bestaande knol wordt door de zich ontwik- 

 kelende plant grootendeels uitgezogen en er vormt zich in den loop van 

 dat jaar eene nieuwe knol binnen in den ouden, waaruit zich het volgend 

 jaar een nieuwe bovenaardsche plant vormt. De nieuwe knol is dus nog 

 omgeven door een rok, het vliezig overblijfsel van den ouden knol. Soms 

 ontstaan er ook 2 knollen binnen den ouden en dan heeft de plant zich 

 dus ongeslachtelijk vermenigvuldigd. 



De knol bij C. cava wordt echter voor een opgezwollen wortelstok aan- 

 gezien. Een wortelstok is gewoonlijk langgerekt, vermolmt aan het oudste 

 einde en groeit aan het jongste aan, doch bij dezen opgezwollen wortelstok 

 begint het vermolmingsproces aan den onderkant in het midden, waar de 

 holte zich dus vormt. Ook neemt deze niet in lengte, doch in dikte toe, 

 doordat zich aan de buitenzijde telkens nieuwe lagen vormen. Juist het 

 jaren achtereen blijven leven van hetzelfde deel pleit er voor, dat het als 

 wortelstok moet beschouwd worden, evenals ook het aanwezig zijn van 

 wortelvezels over de geheele oppervlakte, terwijl die bij C. solida en 

 C. intermédia alleen aan den top voorkomen. 



j 



Corydalis intermédia 

 Fig. 280. 



') integrata = gaaf. 2 ) intermédia = middelste, omdat de plant in bouw staat 



tusschen C. cava en C. solida. 3 ) fabacea = boonachtig. 



