242 



FUMARIACEAE. — 



FAMILIE 38. 



stengel liggend, zelfs rankend. De bladen zijn 2-3-voudig gevind, met 

 smalle langwerpige en lijnvormige blaadjes. 



De bloemen staan in eindelingsche trossen, zijn purper of rosé en 5-8 mM 

 groot. De kelkbladen zijn eenigszins scheef eirond, breeder dan de bloem- 

 steel, smaller dan de bloemkroon en % maal zoo lang als deze, zij zijn 

 wit-roodachtig. 



De vrucht is ingedrukt bolrond , overdwars iets breeder , van boven afgeknot , 

 soms iets toegespitst (fig. 283). 7-30 cM. O, misschien ook 00. Mei— Herfst. 



Als variëteiten komen voor: 



p. média Coutinho (F. media Loisl.). Stengels liggend of kronkelend , 

 onregelmatig vertakt. Blaadjes vaak rankend. 



y. Wirtgéni Haiisskn. Kelkbladen scherp toegespitst, getand. Vruchten 

 aan den top kort toegespitst. 



Biologische bijzonderheden. De bouw der bloem in verband met de be- 

 stuiving is als bij Corydalis cava. Doordat de bloemen zoo klein zijn en 

 zij vaak nog al verborgen staan , is het insectenbezoek gering. Toch ont- 

 wikkelen zich bijna steeds vruchten, zelfs bij aanhoudend regenachtig weer, 

 dus is spontane zelfbestuiving hier zonder twijfel voldoende voor bevruchting. 



Volksnamen. In Noord-Limburg heet de plant duivenkrop, in Groningen 

 roode remke, in Zeeuwsch-Vlaanderen witte kruidnagels. 



Voorkomen in Europa en In Nederland. De plant komt op bouwland 



door bijna geheel Europa voor, vooral op beteren , 

 eenigszins vochtigen grond, op tuinaarde enz. 

 Zoo is zij ook bij ons algemeen. De var. 8. media 

 is bij ons eenige malen aangetroffen , de var. y. 

 Wirtgéni alleen bij Harderwijk en Beusichem. 



F. densiflóra') D.C. Dichtbloemige duivenkervel 

 (fig. 284). 



Deze plant gelijkt veel op F. officinalis. De heen en 

 weer gebogen stengel is meest rechtopstaand en vertakt. 

 De bladen zijn 2-3-voudig gevind niet lijnvormige blaadjes. 



De bloemen staan in eindelingsche, dichte trossen, zijn 

 purper of lichtrose, vrij klein (5-6 mM groot). De schut- 

 bladen zijn even lang als of langer dan de bloemstelen. 

 De kelkbladen zijn bijna cirkelrond, iets getand, breeder 

 dan de bloemkroonbuis en half zoo lang als de bloem- 

 kroon. 



De vrucht is bijna bolrond, stomp, met 2 ronde 

 groefjes (fig. 284). 15-45 cM. O. Juni— Augustus. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt 

 op bouwland , op klei- en leemgrond voor, doch is bij ons 

 slechts een paar malen waargenomen nl. bij Bolsward, 

 Utrecht, den Bosch en in den Nieuwen Neuzenpolder. 



F. parviflóra '-') Lmk. K lei nbloemige duiven- 

 kervel (fig. 284*). 



Bij deze plant is de stengel meest van den bodem af 

 vertakt, liggend, soms klimmend, kantig en onbehaard. 

 De bladen zijn 2-3-voudig vindeelig met blauwgroene, 

 lijnvormige, gootvormige, uitgespreide slippen. Door- 

 dien de^onderste hoofdslippen vaak lang zijn , is ieder 

 blad in omtrek bijna cirkelvormig. 



De bloemen zijn kleiner dan bij F. officinalis (3-5 mM), 



Fumaria densiflóra 



Fig 284. 



Fumaria parviflóra 

 Fis;. 284*. 



') densiflóra = dichtblnemk 



'-) parviflóra = kleinbloemu 



