FAMILIE 39. — CRUCIFERAE. — 245 



H. Angustiseptae 

 Hauwtjes loodrecht op hel tusschenschol samengedrukt, dil naar boven en beneden 

 versmald, lancet- of lijnvormig. 



A. Groep Thlaspideae (Angustiseptae pleurorrhizae OC >. 



Gesl. Thlaspi, Teesdalia, Iberis, Biscuteila. 



B. Groep Lepidineae (Angustiseptae notorrhizae O ( ) ). 



Gesl. Lepidium. Capsella. 



C. Groep Brachycarpae (Angustiseptae diplecolobae) (tig. b). Worteltje tegen den 

 rug van een hoefijzervormige, aan hel vrije been ingeknikte zaadlob 

 liggend, de toppen van luide onderling evenwijdig. 



Gesl. Coronopus. 



III. Onderorde Nuranieutaceae. 



Hauwtjes niet openspringend, door het verdwijnen van het tusschenschot 

 vaak 1-hokkig. 



A. Groep Isatideae (Nucamentaceae notorrhizae O () ). Fj h 



Gesl. Isatis. Myagrum, Neslea, Soria. 



B. Groep Zilleae (Nucamentaceae orthoplocae O I. 



Gesl. Calepina. 



C. Groep Buniacieac (Nucamentaceae spirolobae) (fig. c). Zaadlobben lijnvormig 

 spiraal- of cirkelvormig opgerold. 



Gesl. Bunias. 



IV. Onderorde Lomentaceae. 



Hauwen geleed, in dwarsstukken uiteenvallend. 



A. Groep Cakilineae (Lomentaceae pleurorrhizae O C ). 



Gesl. Cakile. Chorispora. 



B. Groep Raphaneae (Lomentaceae orthoplocae O >> )• 



Gesl. Rapistrum. Raphanistrum, Raphanus. Fig. c. 



B ij zon der heden in verband staande met de bestuiving. 



Bij alle Cruciferae is de vereeniging der gewoonlijk niet zeer groote 

 bloemen tot een tros van beteekenis, om het geheel meer te doen opvallen 

 aan de insecten. De kelk dient meestal om de nagels der kroonbladen zoo 

 bijeen te houden, dat zij een, al is het vaak vrij korte, buis vormen, 

 waarin zich beneden de honig ophoopt. Deze wordt bij alle soorten door 

 honigkliertjes afgescheiden. Steeds bevinden er zich daarvan 2 aan den 

 voet der korte meeldraden, vaak ook zijn er tusschen de voeten der lange 

 meeldraden , doch deze scheiden veelal minder honig af dan de andere. 



Alle Cruciferae zijn zwak proterogynisch. Als de bloemen zich openen, 

 is in het midden der bloem dadelijk de dan reeds rijp 'zijnde stempel zicht- 

 baar, terwijl de daar omheen staande helmknopjes nog gesloten zijn. Dit 

 duurt echter ook niet lang meer, want bij Sisymbrium Sophia, Lepidium 

 Draba e. a. zijn zij ook reeds 2 a 5 uur later opengesprongen. 



Het meerendeel der Cruciferae met kleine bloemen is op zelfbestuiving 

 aangewezen, aangezien insectenbezoek daar zeer gering is. Daar staan 

 bij het opengaan der bloem de helmknoppen der langere meeldraden even 

 hoog als de stempels, doch zij staan er een eindje van af, zoodat als die 

 helmknoppen zich openen, zelfbestuiving nog uitblijft. Eerst tegen het 

 laatst van den bloeitijd buigen de helmdraden zich zoo, dat de knopjes 

 den stempel aanraken en nu heeft er zelfbestuiving plaats. Het stuifmeel 

 der kortere meeldraden kan maar zelden op den stempel derzelfde bloem 

 komen. Het is er om door insecten te worden weggehaald en voor 

 kruisbestuiving te dienen. Zoo er dan ook insecten in de bloemen komen, 

 om honig te halen, is de kans voor kruisbestuiving groot, want om den 

 honig te bereiken aan den voet der meeldraden , moet de slurf den stempel 

 en de stuifmeelhokjes der korte meeldraden passeeren en de straks besproken 

 zelfbestuiving treedt eerst in het laatst van den bloeitijd op, zoodat de 

 stempel in het eerst steeds voor kruisbestuiving beschikbaar is. 



