250 



CRUCIFERAE. - 



FAMILIE 39. 



/i/l- Bladen stijf behaard, langwerpig tot lijnvormig, gaafrandig tot 



bochtig getand. Hauwtjes brilvormig . . Biscutella blz. 301. 



/>. De onderste bladen althans vinspletig of liervormig, stijf of ruw 



behaard. 



aa. Hauwtjes 1-ledig, scheef eirond, 2-hokkig, wrattig. Onderste 

 bladen liervormig, de middelste meest met spiesvormigen voet, 

 langwerpig-lancetvormig, ruw behaard . . . Bunias blz. 311. 



/'/'• Hauwtjes 2-ledig, het onderste lid rolrond, steelachtig, het 

 bovenste bolvormig, in den stijl spits uitloopend. Bladen vin- 

 spletig of liervormig Rapistruin blz. 313. 



C. Bloemkroon ontbrekend Lepidium blz. 302. 



Voorkomen der Cruciferae. 



De Cruciferae behooren tot de volgende groepen, wat de standplaatsen 

 betreft : 



1. Xerophyten: Berteroa incana, Cardamine hirsuta, Teesdalia nudicaulis, 

 Erophila verna, Draba muralis, Stenophragma Thalianum. 



2. Halophyten: Cochleariasoorten , Cakile maritima, Lepidium latifolium, 

 Coronopus Ruellii. 



3. Hygrophyten: Nasturtiumsoorten , Cardamine amara en eigenlijk ook 

 Cardamine pratensis (vooral in vochtige weiden). 



4. Waterplanten: Subularia (misschien bij ons gevonden). 



5. Planten voor beschaduwde plaatsen: Cardamine hirsuta ,3. silvatica, 

 Alliaria officinalis, Turritis glabra. 



6. Akkeronkruiden: Brassica nigra, Lepidium campestre, Sinapis arvensis, 

 Sinapis alba, Thlaspi arvense, Camelina sativa en dentata en Rhaphanis- 

 trum Lampsana. 



7. Ruderaalplanten: Sisymbrium officinale, S. Sophia, Capsella bursa 

 pastoris, Erysimum cheirantoides, Barbareasoorten , Diplotaxis, Lepidium 

 Draba en L. ruderale. 



Enkele rotsplanten, als de Arabissoorten en sommige Erysimumsoorten 

 (echter niet E. cheiranthoides) komen bij ons ook wel voor, doch zijn dan 

 of verwilderde sierplanten of zij zijn aangevoerd. 



Bovendien zijn een groot aantal Cruciferae bij ons alleen aangevoerd 

 hetzij door het verkeer, hetzij met granen en deze 

 zijn meestal niet ingeburgerd. 



1. Cheir&nthus ') L. 



C. Chéiri -) L. M u u r b 1 o e m (fig. 287). 



Uit den heen en weer gebogen , met vele takken 

 voorzienen penwortel , komt een van onderen hou- 

 tige , iets kantige stengel , die door de verhoo- 

 gingen onder den voet der bladen , na het af- 

 vallen van deze, knobbelig wordt. De takken zijn 

 opgericht en worden even lang als de hoofdstengel. 



De bladen staan vooral beneden vrij dicht 

 opeen, zij zijn stekelpuntig en evenals de stengel 

 aangedrukt behaard (met 2-takkige haren, die 

 schijnbaar enkelvoudig zijn, doordien zij de vertakking geheel aan den voet 



Cheiranthus Cheiri 



Fi S . 287. 



i) Cheiranthus is ontstaan uit het arabische cheiri en het grieksche anthos : bloem. 

 2 ) Cheiri is misschien door de Arabieren aan het Grieksch ontleend en is misschien 

 ontstaan uit kirros : geel of uit kèroi: waskaars. 



