256 



- CRUCIFERAE. 



FAMILIE 39. 



klep met 1 krachtige nerf. Zaden ovaal, sameiigedrukt ; niet gevleugeld, 

 1-rijig. Bloemen vrij groot of klein. 



Onderste bladen liervormig, gevind of vindeelig, de stengelbladen meeren- 

 deels geoord stengelomvattend. 



Planten onbehaard met hoekig gestreepten stengel. 



Biologische bijzonderheden. De bloemen vallen door het uitgespreid 

 staan der kroonbladen goed op. De honigkliertjes zitten aan den voet der 

 kortere en tusschen de voeten der langere meeldraden. Vooral door de 

 eerstgenoemde kliertjes wordt veel honig afgescheiden , die zich verzamelt 

 in de holte der 2 het dichtst daarbij staande kelkbladen. Die hoeveelheid 

 is zoo groot, dat de meeldraden zich, zooals Muller het uitdrukt, zoo 

 stellen, alsof de andere honigkliertjes er in het geheel niet zijn. De inrich- 

 ting der bloem in verband met de bestuiving is vrijwel gelijk aan die, welke 

 bij het overzicht over de familie bij Sinapis is beschreven. 



Over de koekoeksgallen bij B. vulgaris, zie Nasturtium palustre. 



Tabel tot het deter mineeren der soorten van het geslacht Barbare a. 



A. Vruchtstelen dunner dan de rijpe hauwen. Onderste bladen liervormig gevind met 

 rondachtig-eirond topblaadje, dat vaak een hartvormigen voet heeft, de middelste lier- 

 vormig ingesneden, de bovenste hoekig getand tot bijna vinspletig. Kroonbladen bijna 

 dubbel zoo lang als de kelkbladen. Hauwen rechtopstaand op eenigszins afstaande 

 stelen B. vulgaris blz. 256. 



B. Vruchtstelen omstreeks even dik als de rijpe hauwen. Bovenste bladen vindeelig, de 

 onderste gevind. 



a. Onderste bladen 8-10-parig gevind met rondachtige zijblaadjes en grooter rond- 

 achtig gekarteld topblad , de bovenste met 5-6 paar lijnvormige zijslippen en een 

 lijnvormig-langwerpige eindslip. Kroonbladen bijna dubbel zoo lang als de kelk- 

 bladen. Vruchttros los. Hauwen op afstaande stelen bijna rechtop- of uitstaand, 

 4-6 cM lang B. praecox blz. 257. 



b. Onderste bladen 3-5-parig gevind met lancetvormige zijblaadjes en kleiner top- 

 blaadje, de bovenste diep-vinspletig. Vruchttros dicht. Hauwen meer afstaand . 

 2 a 3 cM lang B. intermedia blz. 257. 



B. vulgaris ) R. Br. B a r b a r a k r u i d (fig. 292). 



Uit den penwortel komen 1 of meer rechtopstaande, sterk gegroefde, 

 onbehaarde, vertakte stengels. De wortelbladen staan in een roset en zijn 



oneven gevind met 2 a 4 paar ronde of eironde 

 zijblaadjes en een zeer groot, afgerond, aan den 

 voet zwak hartvormig topblaadje. Het bovenste 

 paar zijblaadjes is even breed als de breedte van 

 het topblaadje, de onderste paren worden geleidelijk 

 kleiner. De onderste stengelbladen gelijken op de 

 wortelbladen, doch zijn alleen liervormig ingesneden, 

 de bovenste zijn hoekig getand tot bijna vinspletig. 

 De bloemen zitten in trossen aan het eind van 

 den stengel en in de bladoksels, zij zijn tijdens 

 het opengaan meest ineengedrongen en zijn vrij 

 groot (7-9 mM) en goudgeel. De bloemstelen zijn 

 even lang als de kelkbladen , vrij wat korter dan 

 de hauwen. De helmhokjes loopen aan den voet evenwijdig. 



Barbarea vulgaris 

 Fig. 292. 



L ) vulgaris 



