FAMILIE 39. 



CRUCIFERAE. 



257 



De hauwen staan op korte , weinig afstaande steeltj es , onder een scherpen 

 hoek opgericht en zijn recht (fig. 292). 3-9 <JM. GO, soms 24.. Mei, 

 Juni. 



Als variëteiten komen voor : 



p. arcüdta ') Rchb. Topblaadje der onderste bladen ei-ruitvormig. Bloem- 

 trossen tijdens het opengaan tamelijk ijl. Helmhokjes aan 

 den voet uiteenwijkend. Hauwen op horizontale stelen naar 

 boven boogvormig gekromd , langer dan bij den grondvorm 

 (fig. 293). 



7. stricta-) Andrzj. Zijblaadjes der onderste bladen zeer klein, 

 het bovenste paar smaller dan de breedte van het topblaadje. 

 Bloemkroon slechts '/., langer dan de kelk (5-6 mM) en 

 lichtgeel. Top der kelkbladen penseelachtig behaard. Hauwen 

 rechtopstaand , tegen den stengel aangedrukt. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in geheel 

 Europa op vochtige plaatsen in bouw- en grasland voor , het liefst 

 op kleibodem, ook bij ons, doch vrij zeldzaam. De var. /5. arcuata Fig. 293. 

 komt op dergelijke plaatsen voor, doch is bij ons zeldzaam, de 

 var. 7. stricta is vrij zeldzaam aan slootkanten , vooral in de nabijheid van 

 groote rivieren en in vochtig kreupelhout. 



B. praecox 3 )R. Br. Vroeg barbarakruid (fig. 294). 



De stengel is rechtopstaand, hoekig, meest vertakt. De wortelbladen 

 staan in een roset, zijn oneven gevind, met 8 — 10 paren zijblaadjes, die 

 naar boven toe grooter worden. De blaadjes zijn langwerpig, afgerond, 

 zwak gelobd , het bovenste paar is even breed als 

 het rondachtige , aan den voet soms zwak hart- 

 vormige topblaadje. De stengelbladen zijn vin- 

 deelig met lijnvormige, gaafrandige zijslippen en 

 lijnvormig-langwerpige eindslip. 



De bloemen staan in eindelingsche en zijstandige 

 trossen, zijn groot en lichtgeel. De kelkbladen 

 zijn iets langer dan de bloemstelen. De kroon- 

 bladen zijn bijna dubbel zoo lang als de kelkbladen. 



De vruchttros is los. De hauwen staan op af- 

 staande stelen rechtop of uitstaand , hebben een 

 korten snavel en zijn 4—6 cM lang (fig. 294). 

 1-4,5 dM. OO. April— Juni. 



De plant heeft een scherpen smaak, als Nasturtium 

 officinale. 



% 4^ 



Barbarea pi-secox 

 Fig. 294. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in West-Europa 

 van Italië tot Zweden voor op braakland, aan kanten van wegen en slooten, 

 doch is bij ons zeer zeldzaam. 



B. intermédia 1 ) Bor. Bitter barbarakruid (fig. 295). 



De stengel is rechtopstaand, eenigszins driekantig. De wortelbladen zijn 3-5-parig gevind 



! ) arcuata = boogvormig. 

 *) intermédia = middelste. 



Heukels, Flora. 



2 ) stricta = stijf. 



3 ) praecox = vroeg. 



17 



