268 



CRUCIFERAE. — 



FAMILIE 39. 



bochtig getand, gesteeld, de onderste stengelbladen zijn gesteeld, vindeelig 

 met langwerpige, getande slippen, die aan den benedenrand bijna steeds 

 van een opstaand oortje voorzien zijn , de bovenste bladen zijn gevind met 

 gaafrandige blaadjes. 



De bloemen staan in ijle trossen, zijn bleekgeel en vrij groot. De kelk- 

 bladen zijn ver afstaand , vroeg afvallend. De kroonbladen zijn 2 maal 

 zoolang als de kelk. 



De vruchttros is lang en los, met korte vruchtstelen. De hauwen ffig. 308) 

 staan wijd uit, zijn min of meer naar boven gekromd, zeer lang, bijna 

 even dik als de stelen en hebben 3-nervige kleppen. De zaden zijn klein 

 en glad. 4-6 dM. 00 en 2i. Mei— Juli. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant behoort thuis op on- 

 bebouwde plaatsen en op rotsen in Zuid-Oost-Europa. Zij is bij ons vooral 

 met zaden (granen enz.) aangevoerd en heeft zich van de plaatsen , waar 

 zij opsloeg, vaak verspreid, zoodat zij bijna als bij ons ingeburgerd mag 

 worden beschouwd. 



S. oriëntale 1 ) L. (S. Colümnae •) Jacq.). Oostersche raket (fig. 309). 

 Uit den penwortel komt een rechtopgaande, naar boven vertakte, fijn- 

 behaarde stengel. De bladen zijn gesteeld, de 

 wortelbladen staan in een roset, zijn vindeelig met 

 een bijna driehoekige eindslip. De onderste sten- 

 gelbladen zijn liervormig-vindeelig, de lange stelen 

 zijn grijs behaard (de geheele plant is dit) en de 

 eindslip is spiesvormig, de zijslippen zijn getand 

 met aan den benedenrand een rechtopstaand oortje, 

 de hoogere bladen zijn bijna pijlvormig, de bo- 

 venste ongedeeld, lijnvormig, zittend. 



De bloemen staan in eindelingsche en bladoksel- 

 standige trossen, zijn bleekgeel en vrij klein. De 

 kelkbladen zijn opgericht. De kroonbladen zijn- 

 bijna 2 maal zoo lang als de kelk. 

 De vruchttros is lang en los. De vruchtstelen 

 zijn zeer kort. De hauwen staan zeer ver van elkaar, zijn zeer lang, zij 

 staan met de steeltjes schuin uit (fig. 309) en zijn grijs behaard met 3-ner- 

 vige kleppen. De zaden zijn vrij glad. 2-10 dM. OO. Mei— Juli. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant groeit op onbebouwde 

 plaatsen en aan wegkanten in Zuid-Europa en is bij ons vrij menigvuldig 

 met granen aangevoerd. 



S. Loesélii 3) l. Spiesraket (fig. 310). 



Uit den penwortel komt een krachtige, ronde, rechtopstaande, vertakte 

 stengel , die evenals de bloemstelen en de onderste bladen stijfborstelig 

 behaard is. De haren zijn onder aan den stengel naar beneden gericht, 

 doch boven recht afstaand. De bladen zijn vindeelig, langgerekt, in omtrek 

 langwerpig of breed lancetvormig. De slippen in het midden van het blad 

 zijn het grootst, naar den voet worden zij kleiner en staan verder uiteen, 

 naar den top vloeien zij meer samen en vormen zoo een spitse, lange, 



Sisymbrium oriëntale 



Fig. 309. 



') oriëntale = Oostersch. 2) naar Fab. Columinae, een Italiaansch botanicus f 1592. 

 '■) naar den Duitschen botanicus J. Loesel f 1657. 



