272 



CRUCIFERAE. 



FAMILIE 39. 



(fig. 314) zijn dik, veel langer dan de even dikke steel, stomp vierkant en 

 knobbelig, met 3-nervige kleppen. De zaden zijn langwerpig, cylindrisch, 

 sterk in de lengte gestreept, bruinachtig en staan in een rij. 1,5-9 dM. 

 OO. April— Juni. 



Biologische bijzonderheden. De honigkliertjes zitten aan den voet der 

 korte meeldraden. De honig wordt niet, zooals meestal het geval is, aan 

 de buitenzijde dier meeldraden afgescheiden , doch aan de binnenzijde en 

 hoopt zich dan ook in de bloemkroonbuis op. De kelkbladen doen dus 

 hier geen dienst van honigreservoirs, in verband daarmede staat het spoedig 

 afvallen van deze. De inrichting der bloem met het oog op de bestuiving 

 is als bij Stenophragma. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant groeit in heggen en 

 op beschaduwde plaatsen door geheel Europa en is ook bij ons algemeen. 



De plant heeft gewreven een sterken knoflookgeur, die als bij de Allium- 

 soorten door allylsulfid wordt veroorzaakt, trouwens ook bevat de plant 

 rhodaanallyl als de meeste Cruciferae. De plant werd vroeger gebruikt 

 als bloedzuiverend middel. 



12. Braya l ) Sternb. et Hoppe. 



B. supina-: Koch. Hauwkers (fig. 315). 



Uit den penwortel komen eenige vvortelbladen en eenige op den bodem liggende, uitge- 

 spreide, kort en stijf behaarde, los 

 bebladerde stengels. De bladen zijn 

 gesteeld, vinspletig tot vindeelig met 

 langwerpige of langwerpig-lijnvormige, 

 gave of bochtige zijslippen en een 

 grootere eindslip. 



De bloemen zijn alleenstaand in de 

 oksels der bladen (men zegt ook we! 

 in bebladerde trossen), zij zijn wit of 

 iets geel, klein. De kelkbladen zijn 

 even lang als de bloemstelen. 



De vruchttros is bebladerd, los. De 

 bauwen zijn met de korte steeltjes iets 

 afstaand, lijnvormig, een weinig samen- 

 gedrukt, kort behaard, 5 a 6 maal zoolang 

 als de stelen, met kleppen zonder nerven. 

 De zaden zijn klein, ovaal, in 2 rijen ge- 

 plaatst. 1,5-5 dM. • . Juni— Augustus- 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt op vochtige, zandige plaatsen in 

 Noord-Frankrijk, België, Skandinavië en West-Rusland voor. Bij ons is zij alleen aan 

 rivieroevers waargenomen en wel aan den voet van den St. Pietersberg bij Maastricht en 

 te Rijswijk (Geld.) aan den oever der Lek. 





a , b vvortelbladen 

 doorsnede. 



w 



Braya supina. 



Fig. 315. 

 c hauvv, in doorsnede, d zaad in 



13. Ery simuiii 3 ) L. Steen raket. 



Kelkbladen opgericht of een weinig uitgespreid, gelijk of de zijdelingsche 

 met een zakvormig aanhangsel aan den voet. Stempel gaaf of uitgerand. 

 Hauwen lijnvormig, vierhoekig, met kleppen, die een forsche rugnerf hebben. 

 Snavel kort, cylindrisch. Zaden eirond of langwerpig, in 1 rij. 



J ) naar den Franschen botanicus G. de Bray f 1831. : ) supina = op den rug liggend. 

 ) waarschijnlijk van het grieksche éryo: ik red en oimé : gezang, een zinspeling op het 

 gebruik van een verwante plant, Sisymbrium officinale als geneesmiddel tegen heeschheid 



