FAMILIE 39. 



CRUCIFERArï. 



273 



Bloemen geel of geelachtig wit. Bladen enkelvoudig; gaaf, getand ofvinspletig. 

 Biologische bijzonderheden. De bloemen zijn niet liet oog op de bestuiving 

 ingericht als bij Sinapis (zie de beschrijving bij het overzicht der familie). 

 De zaden zijn klein en worden gemakkelijk door den wind verspreid. 



Tabel tot het determineeren der soorten van het geslachj E ry si mum. 



A. Kroonbladen witachtig, de plaat rechtopstaand. Bladen geheel glad, de stengelbladeo 

 diep hartvormig stengelomvattend E. oriëntale biz. 273. 



B. Kroonbladen geel, de plaat uitgespreid. Bladen behaard, met versmalden voet. 



a. Bloemstelen even lang als de kelk of langer. 



«• Bloemen klein. Kelkbladen aan den voet gelijk. Bloemstelen 2-3 maal zoo lang 

 als de kelk. Plaat der kroonbladen rond. Hatiwen dubbel zoo lang als de 



stelen, bijna kaal E. cheiranthoides blz. 274. 



/'. Bloemen vrij groot. Bloemstelen even lang als de kelk. Kroonbladen wig- 

 vormig-omgekèerd-eirond. Hauwen veel langer dan de stelen. 

 aa. Bladen met onvruchtbare takjes in de oksels. Hauwen grijs met kale, 

 groene kanten, afstaand. Bladen door bijna uitsluitend enkelvoudige 



bladen iets ruw. Zaden ongevleugeld E. eanesceas blz. 274. 



bb. Bladen zonder onvruchtbare takjes in de oksels. Hauwen grijsgroen , 

 rechtopstaand. Bladen door 3-spletige haren iets ruw. Zaden aan den 

 top gevleugeld E. hieracifoliuni blz. 275. 



b. Bloemstelen korter dan de kelk. Bladen door 3- of 2-spletige haren ruw. 



«. Bloemstelen half zoo lang als de kelk. Kelk aan den voet niet zakvormig. 

 Plaat der kroonbladen wigvormig in den nagel versmald. Hauwen groen, 

 knobbelig, op bijna even dikke horizontaal afstaande stelen recht of naar boven 



gekromd E. repandum blz. 275. 



/>. Bloemstelen ' 2 a Vs niaal zoo iang als de kelk. Zijdelingsche kelkbladen aan 

 den voet zakvormig. Plaat der kroonbladen omgekeerd eirond, in den nagel 

 verbreed. Hauwen iets grijs , glad , stijf, op dunne stelen opstijgend. 



E. crepidifolium blz. 276. 

 Zie verder E. ochroleueam en E. suffratricosum in den tekst. 



E. oriëntale 1 ) R. Br. (Conrfngia 2 ) orientalis Andrzj.). Witte steen raket 

 (fig. 316). 



Uit den penwortel komt een rechtopstaande , 

 ronde, gladde, onvertakte of zwak vertakte stengel, 

 die evenals de geheele plant onbehaard en vrij 

 dicht met bladen bezet is. De wortelbladen zijn 

 eirond-langwerpig, aan den top afgerond, met 

 stompen voet, bijna een roset vormend. De sten- 

 gelbladen zijn langwerpig, afgerond, met hartvor- 

 migen voet stengelomvattend. Alle bladen zijn 

 eenigszins dik, zacht, gaafrandig en blauwgroen. 



De bloemen staan in trossen en zijn witachtig. 

 De kelkbladen zijn half zoo lang als de bloem- 

 kroon , even lang als de bloemstelen , rechtopstaand , 

 2 ervan hebben aan den voet een zakvormig aan- 

 hangsel. De kroonbladen zijn smal, wigvormig. De stempel is gaaf. 



De hauwen zijn eerst gebogen, later recht (ook de stengeltop is vaak, 

 als de hauwen nog jong zijn, gebogen), staan op korte, schuin afstaande 

 steeltjes , zijn onregelmatig heen en weer gebogen, glad, zeer lang met 

 sponsachtig tusschenschot (fig. 316). De zaden zijn langwerpig, bruin. 

 1,5-6 dM. ©. Mei— Juli. 



De variëteit p. apétala A ) mist de kroonbladen. 



Erysimum oriëntale 



Fig. 316. 



oriëntale = Oostersch. 2 ) Naar H. Conring, prof. te Helmstadt f 1681. 



3 ) apetala = zonder bloemkroon. 



Heukels, Flora. 18 



