274 



— CRUC1FERAE. 



FAMILIE 39. 



Erysimum cheiranthoides 

 Fig. 317. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant groeit op akkers op 

 kalkbevattenden leemgrond in Midden- en Zuid-Europa. Zij is bij ons tal 

 van malen als met graan ingevoerd waargenomen. De var. ,3. apetala is 

 te Koog op Texel gevonden. 



E. cheiranthoides ») L. Steenraket (fig. 317). 



Uit den penwortel komt de rechtopstaande, meest vertakte, hoekige 

 stengel , die door aanliggende 3-deelige haren iets grijsgroen is. De bladen zijn 



talrijk, met 3-deelige haren bezet. Alleen de onder- 

 ste zijn kortgesteeld , de hoogere zittend , alle lancet- 

 vormig (soms langwerpig, doch steeds naar beide 

 einden versmald), gaafrandig of verwijderd getand. 

 De bloemen zitten in eindelingsche trossen, zijn 

 levendig geel, niet welriekend. De kelkbladen zijn 

 weinig afstaand, eerst groen , later geel. De kroon- 

 bladen hebben een ronde plaat en zijn wat langer 

 dan de kelk. 



De bloemstelen zijn 2 a 3 maal zoo lang als de 

 kelk. De stempel is gaaf. 



De hauwen staan op afstaande stelen rechtop- 

 staand en zijn vierhoekig. De zaden zijn bruinrood, 

 ongevleugeld (fig. 317)'. 2-6 dM. ©, ook O0. 

 Mei— Herfst. 

 Biologische bijzonderheid. Evenals bij andere soorten van dit geslacht 

 beschutten de kalkafzettingen in de borstelharen de plant tegen slakkenvraat. 

 Volksnamen. Op Voorne en Beierland heet de plant hardijzer, in het 



Oldambt in Groningen kleine knopkiek, 

 aan den Veluwezoom wilde dragon. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. 

 De plant is door bijna geheel Europa alge- 

 meen aan wateroevers en in bouwland r 

 zooook bij ons. 



E. canéscens '-') Rth. G r ij z e steenraket 

 (fig. 318). 



Uit den penwortel komt een reehtopgaande, ver- 

 takte stengel, die iets ruw is door enkelvoudige, 

 aanliggende haren. De bladen zijn alle lijn- of lijn- 

 lancetvormig, de wortelbladen zijn in een bladsteel 

 versmald, weinig uitgerand, de stengelbladen zijn 

 zittend, zeer smal, gaafrandig en aan den top iets 

 omgebogen. Alle zijn. als de stengel, grijsgroen 

 door aanliggende, dicht bijeenstaande enkelvoudige 

 haren. In de oksels der bladen staan niet-bloeiende 

 takjes. 



De bloemen staan in trossen en zijn lichtgeel. De 

 bloemsteeltjes zijn even lang als de kelk. De kroon- 

 bladen zijn wigvormig-omgekeerd eirond. 



De hauwen zijn afstaand, grijs, met kale, groene 

 kanten, vierkant (fig. 318). 3-10 dM. <i •_ . Mei— Juli. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant 

 is inheemsch in Oostenrijk op woeste gronden en is bij ons op een paar plaatsen (op het 

 Pothoofd en bij een meelfabriek bij Deventer en bij Venlo en Valkenswaard , met granen 

 ingevoerd). 



Erysimum canéscens. 



Fig. 318. 

 a hauw. 



') cheiranthoides = muurbloemachtig. 



*) canéscens = grijsachtig. 



