276 



— CRUCIFERAE. 



FAMILIE 39. 



Erysimum crepidifolium. 

 Fis. 321. 



Erysimum ochroleucum 

 Fis. 322. 



E. crepidifolium ] ) Rchb. Vaste steenraket (fig. 321). 



Uit den penwortel komen 1 of meer rechtopstaande, meest sterk vertakte, los bebladerde 

 stengels, die iets hoekig zijn en door aangedrukte haren min of meer grijsachtig, evenals 



ook de bladen. De bladen zijn smaller of breeder 

 lancetvormig, bochtig of verwijderd getand of gaaf- 

 randig, aan den top teruggebogen; de onderste, die in 

 een wortelroset staan, zijn stomp, kortgesteeld , de 

 hoogere spits, zittend (de vvortelbladen zijn aan 

 bloeienden stengel meest verdord). 



De bloemen zitten in eindelingsche trossen , zijn 

 zvvavelgeel en groot. De bloemstelen zijn zeer kort 

 ('is a 7.1 maal zoo lang als de kelk). 



De vruchttros is lang- 

 gerekt. De hauwen zijn 

 samengedrukt, stomp vier- 

 kant, iets grijs, stijf, op 

 dunnere stelen opstijgend. 

 3-6 dM. O. Mei, Juni. 



Voorkomen in Europa 

 en in Nederland. De plant 

 komt in Zuid-Oost Europa 

 voor en is bij ons alleen 

 waargenomen bij een 

 graanpakhuis te Apel- 

 doorn (1897). 



Nog vermeldt de Pro- 



domus Florae Batavae 



E. ochroleucum ') D. C. 



de g e e 1 w i 1 1 e s t e e n- 



raket (fig. 322), die thuis behoort op rotsen, vooral in Spanje en misschien op een 



vlasland bij Rijnsburg is gevonden en E. suffruticósum Spr. :i ) de houtige steenraket, 



die aan wegkanten voorkomt en bij Zutphen is aangetroffen. 



Bij E. ochroleucum komen uit den wortelstok meest vele kantige stengels, die zich 

 meestal tot liggende stammetjes verlengen. De bladen zijn lancetvormig, worden naar 

 boven breeder of lijn-lancetvormig, gaafrandig of verwijderd getand, stomp, door enkel- 

 voudige of vertakte haren eenigszins ruw, de onderste langgesteeld. De bloemen staan in 

 eindelingsche trossen, zijn bleekgeel, groot en welriekend. De bloemsteeltjes zijn Va a 

 V4 maal zoo lang als de kelk. De vruchttros is kort, met uitstaande stelen. De hauwen 

 zijn samengedrukt, vierkant, dik, knobbelig, met vrij langen snavel, uitstaand. De zaden 

 zijn groot, aan den top gevleugeld. 1-3 dM. "4. Mei, Juni. 



Bij E. suffruticósum is de stengel beneden iets houtig. De bladen zijn langwerpig- 

 lancetvormig, kort toegespitst, iets ruw door enkelvoudige of 2-spletige haren. De bloem- 

 stelen zijn even lang als de kelk, veel korter dan de hauwen. De hauwen staan opgericht 

 op schuin uitstaande stelen en zijn zijdelings een weinig samengedrukt. grijs met groene 

 randen. OO. Mei, Juni. 



14. Brassica 4 ) L. Kool. 



Kelkbladen opgericht of min of meer afstaand, gelijk, of bijna gelijk. 

 Kroonbladen met vlakken nagel. Stempel gaaf of uitgerand. Hauwen 

 cylindrisch of bijna vierhoekig, openspringend, met bolle kleppen. Snavel 

 kegelvormig. Zaden bolrond, in 1 rij, zoet of scherp smakend. 



Bloemen geel , groot of vrij groot. Bladen al of niet stengelomvattend. 

 Planten meest min of meer blauwgroen. 



Biologische bijzonderheden. De Brassica's zijn homogame of zwak protero- 

 gynische planten met flink in 't oog vallende bloemen en groote bloeiwijzen. 

 In de bloemen zit de honig half verborgen en wordt door kliertjes aan den voet 

 der kortere en tusschen de voeten der langere meeldraden afgescheiden. De 



') crepidifolium = streepzaadbladig. -) ochroleucum = geelachtig wit. 



3 ) suffruticósum = heesterachtig. 4 ) stamt af van het grieksche prasikê, groente bij 



uitnemendheid en slaat op het veelvuldig gebruik van de koolsoorten. 



