FAMILIE 39. 



CRUCIFERAE. 



291 



23. Eróphila ') 1). < 



E. verna E. Meyer. (Draba verna L.). Vroegeling (fig. 345). 



Uit den penwortel komt een roset van wortelbladen, waaruit 1—6 met 

 gaffelharen bezette, onbebladerde stengels komen, die niet vertakt zijn en 

 meestal rechtopstaan. De bladen zijn lancet- 

 vormig, spits, getand of gaafrandig, aan den 

 voet steelachtig versmald. 



De bloemen zitten in een dadelijk vrij lang- 

 gerekter! tros, zijn klein en wit. De bloemstelen 

 zijn meest onbehaard. De kelkbladen zijn wit 

 behaard, de kroonbladen zijn 2-spletig of-deelig, 

 langer dan de kelk. 



De vruchttros is los, de stelen zijn schuins 

 opstaand. De hauwtjes zijn afgerond, onbe- 

 haard, bijna zonder stijl, met 1-nervige kleppen 

 (fig. 345). De zaden zijn talrijk in ieder hokje 

 en staan 2-rijig. 3-15 cM. G en 00. Maart- 

 Mei, zelden in den Herfst. 



Vormen zijn : 



se. vulgdris 3 ) Prod. Hauwtjes langwerpig of ovaal-langwerpig. 



p. macrocdrpa 4 ) Prod. Hauwtjes langwerpig-lancetvormig. 



y. praecox') Stev. Hauwtjes bijna bolrond. 



Biologische bijzonderheden. De inrichting der bloemen met het oog op 

 de bestuiving is als bij de andere Cruciferenbloemen. Merkwaardig is, dat 

 na den bloeitijd de eerst zeer kleine kroonbladen dubbel zoo groot worden 

 en zich tegen het ook vergroote vruchtbeginsel leggen. Daardoor valt de 

 geheele bloeiwijze wat meer in het oog. 



Volksnamen. Naar den groei op drogen zandgrond heeft de plant ver- 

 schillende volksnamen gekregen, b.v. armoedje (Zuid-Limburg), armoe 

 (Zuid-Beveland), hongerbloempje (Friesland. Twente), kommerbloempjes 

 (Achterhoek), kommerkruid (Overijsel), magermannetje (Zuid-Limburg). 

 Op de Noord-Veluwe heet zij aapjesmos, op Tholen grutjes. 



Voorkomen in Nederland en in Europa. De plant komt op droge zand- 

 gronden in geheel Europa voor en is ook bij ons zeer algemeen. Zij be- 

 hoort tot de het vroegst bij ons bloeiende planten. De var. ,3. macrocarpa 

 en ■/. praecox zijn bij ons zeldzaam gevonden. In bouw der bladen , 

 hauwtjes, in lengte der vruchtstelen en kroonbladen enz. is de soort zeer 

 uiteenloopend. Daar die vormen bij het kweeken geheel constant blijken 

 te zijn. zijn zij door Reichenbach, Jordan e. a. als tal van „soorten" be- 

 schreven. 



24. Cochlearia °).L. Lepelblad. 



Kelkbladen aan den voet gelijk, gewoonlijk uitgespreid. Kroonbladen 

 omgekeerd-eirond, gaaf. Hauwtjes uitstaand, bijna bolrond of eirond, met 

 sterk gewelfde kleppen, die meest 1 rugnerf hebben en netvormig geaderd 



') van èr: lente en philos: vriend of van eros: liefde, honger en philè: vriendin. 

 2 ) verna = voorjaars. 3 ) vulgaris = gewoon. ") macrocarpa = grootvruchtig. 



") praecox = vroeg. I van 't Latijnsche cochlea : lepel, dit slaat op den vorm der 



onderste bladen van C. officinalis. 



19* 



