294 



— CRUCIFERAE. — 



FAMILIE 39. 



Cochlearia officinalis 

 Fig. 348. 



langgesteeld , rondachtig-hartvormig, stomp, gaafrandig of zwak bochtig. 



De stengelbladen zijn langwerpig of eirond, stomp, met 1—3 groote tanden 



aan weerszijden, de onderste zijn gesteeld, de 

 bovenste stengelomvattend. 



De bloemen staan in trossen, zijn vrij groot, 

 wit en welriekend. De kelkbladen zijn eirond, 

 stomp, witgerand. De kroonbladen zijn meer dan 

 dubbel zoo lang, omgckeerd-eirond. 



De vruchttros is vrij kort met dikke, afstaande 

 vruchtstelen, die tweemaal zoo lang zijn als de 

 hauwtjes. Deze zijn ei-bolrond, 4—6 mM lang, zwak 

 samengedrukt met breed, ovaal tusschenschot. De 

 zaden zijn knobbelig. 1-4 dM. O© en 3-. Mei, Juni. 



Biologische bijzonderheden. De plant vertoont 

 een halophilen bouw. 



In de bloemen schijnt geen honig te worden 

 afgescheiden. De helmknoppen der 4 langere meeldraden staan met den 

 stempel op dezelfde hoogte, doch zijn er eerst iets van afgekeerd. De 

 helmknopjes der kortere springen iets later open, staan eerst iets lager, 

 doch komen ten slotte even hoog als de stempel te staan. Zeer licht zal 

 er dus spontane zelfbestuiving optreden. Verder kan er kruis- en zelf- 

 bestuiving plaats hebben door insecten , die komen om stuifmeel te ver- 

 zamelen of sap uit den voet der bloem te boren en te zuigen. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in Noord-West- 

 en Midden-Europa langs de zeekusten, vooral op aangeslibden kleigrond 

 voor. Zoo ook bij ons vrij algemeen. Merkwaardig is haar voorkomen 

 op laagveen in N.- en Z. -Holland. 



Gebruik. De plant werd als middel tegen scheurbuik veel aangewend. 



C. anglica ')L. Engelsch lepelblad (fig. 349). 



Deze plant gelijkt veel op C officinalis. Uit den penwortel komt een 



wortelroset van vrij dikke, langgesteelde, eironde tot langwerpige, geheel 



gaafrandige bladen, die nooit, als meest bij C. officinalis wel het geval is, 



een hartvormigen voet hebben. Uit den wortel komen verder opstijgende 



of rechtopstaande stengels, die bebladerd zijn. 

 Die bladen zijn, wat de onderste betreft, iets ge- 

 steeld, doch ook vaak zittend. Zij zijn langwerpig, 

 nu eens gaafrandig, dan weer met 1 of 2 groote 

 tanden aan weerszijden. De bovenste omvatten 

 den stengel met een diep hartvormigen voet en 

 zijn omgekeerd eirond. Ook deze bladen verschil- 

 len niet zeer van die van C. officinalis. 



Het onderscheid van beide soorten ligt vooral in 

 de grootte en het aantal bloemen en in den vorm der 

 hauwtjes. De bloemen vormen hier nl. een lossen 

 tros, die dit ook bij de vruchtrijpheid blijft, terwijl 

 hij bij C. officinalis later zeer dicht wordt en rijk 

 aan vruchten is. 

 Bovendien zijn de vruchten bij C. anglica bijna zoo groot als erwten, 



Cochlearia anglica 

 Fig. 349. 



') anglica = Engelsch. 



