FAMILIE 39. 



CRUCIFERAE. 



295 



iets samengedrukt , met netvormig rimpelige kleppen en mei een smal en lang 

 tusschenschot. De. zaden zijn groot en, f knobbe!ig. 1-3 dM. 00. Mei, Juni. 



Biologische bijzonderheid. Ook deze plant vertoont weder den halo- 

 philen bouw. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt langs de zee- 

 kusten van Noord- en Midden-Europa voor. Bij ons is zij op zeeklei vrij 

 zeldzaam , behalve op sommige Noordzee-eilanden. Om Amsterdam is zij 

 ook op veengrond gevonden. 



25. Camelïna ') Crntz. Hutten tut. 



Kelkbladen opgericht, aan den voet bijna gelijk. Hauwtjes ovaal- tol- 

 of peervormig, opgezwollen, openspringend; boven de invoeging van den 

 kelk kortgesteeld. Kleppen bol, met een rugnerf. Stijl kort. Zaden eirond, 

 niet gevleugeld, vele in ieder hokje, in 2 rijen. 



Bloemen geel, klein. Bladen gaafrandig, getand tot bochtig vindeelig, 

 de stengelbladen geoord stengelomvattend. 



Eenjarige, min of meer behaarde planten. 



Biologische bijzonderheden. Aan den voet der korte meeldraden zitten 

 honigkliertjes. De helmknoppen der lange meeldraden liggen met den 

 stempel op dezelfde hoogte en vlak daarbij , zoodat spontane zelfbestuiving 

 kan plaats hebben. De helmknoppen der kortere meeldraden staan lager, 

 zijn van den stempel af naar buiten gebogen en dienen voor kruisbestuiving. 



De zaden zijn glad, doch worden door vocht kleverig, waardoor zij 

 zich beter aan het kiembed hechten. 



Volksnamen. Behalve huttentut heet de plant ook deder in Groningen , 

 dederzaad op Voorne en Beierland, rij in Friesland, vlasdodder in Zuid- 

 Holland , dodderzaad in Groningen. 

 Tabel tot het determineeren der soorten van het geslacht Camelina. 



A. Hauwtjes ovaal-tolvormig, afgeknot uitgerand aan den top, zeer opgezwollen, met 

 zachte kleppen. Vruchttrossen kort C. dentata blz. 295. 



B. Hauwtjes peervormig, aan den top afgerond, niet of weinig opgezwollen met harde 

 kleppen. Vruchttrossen min of meer verlengd C. sativa blz. 296. 



C. dentata - 1 Pers. V 1 a s - h u 1 1 en t u t (tig. 350). 



De geheele plant riekt onaangenaam. De stengel 

 is stijf , rechtopstaand, met zeer fijne gaffelharen los J 

 bezet, gegroefd, naar boven meestal vertakt. De 

 onderste stengelbladen zijn gewoonlijk vindeelig of 

 bijna liervormig, stomp, loopen in een korten steel 

 uit, de middelste bladen zijn bochtig getand of 

 vinspletig en zitten met pijlvormigen voet, de 

 bovenste bladen zijn bijna gaafrandig. Alle bladen 

 zijn aan weerszijden groen , wel zitten er fijne gaffel- 

 haren op. 



De bloemtrossen zitten aan het eind van den 

 stengel en van de takken , zij zijn eerst knikkend , 

 maar daarna rechtopstaand. De bloemen zijn bleekgeel, de kelkbladen 



Camelina dentata 

 Fig. 350. 



') van 'tGrieksche camaë : op den grond en linon: vlas, omdat de planten wel in vlas- 

 velden groeien, doch lager dan het vlas blijven. 2 ) dentata = getand. 



