KAMILIE 39. 



CRUCIFERAE. 



297 



bladerde heen en woei' gebogen stengeltjes komen. De bladen zijn priemvormigi spits toe- 

 loopend, grasgroen, aan den voel breeder en scheedeachtig. 

 De bloemen staan in ar mbloemige 3-6(-12)-bloemige trossen, 



zijn klein en wit. De kelkblacien staan rechtop, de kroon- 

 bladen zijn smal, 17, maal zoolang als de kelkbladen, samen- 

 neigend. De vruchttros is soms korter dan de bladen, met 

 ongelijk lange vruchtstelen. De hauwtjes zijn langwerpig, 

 opgezwollen, met 1-nervige kleppen en zittenden stempel 

 (flg, 352). Zaden zitten er 2-4 in iedei hokje in 2 rijen, zij 

 zijn ovaal en glad. 1-8 cM. Q- Juni— September. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt op 

 den bodem van meren, vijvers en plassen en aan de slijk- 

 achtige oevers van deze op sommige plaatsen in Europa voor. 

 Bij ons is zij in 1881 waarschijnlijk tusschen Lunteren en 

 Ede gevonden, doch later nooit weer. Het is trouwens een 

 plantje, dat gemakkelijk over het hoofd wordt gezien, daar 

 het ook onder water bloeit en vruchten vormt. Het groeit 

 gaarne in gezelschap van Lobelia , Littorella, Cyperus flavescens 

 en Scirpus setaceus. 



Subulana aquatica 



Flg. 352. 



27. Thlaspi ') Dill. Boerenkers. 



Kelkbladen opgericht of een weinig uitgespreid, aan den voet gelijk. 

 Kroonbladen bijna gelijk. Meeldraden zonder tanden. Hauwtjes afgerond, 

 ovaal of omgekeerd eirond, uitgerand of afgeknot, aan den top zijdelings 

 samengedrukt , openspringend, met gekielde of min of meer gevleugelde 

 kleppen. Zaden 2—8 in ieder hokje. 



Bloemen wit of rosé. Bladen gaafrandig, getand of bochtig, de stengel- 

 standige stengelomvattend , geoord. Onbehaarde of bijna onbehaarde planten. 



Biologische bijzonderheden. De bouw der bloem met het oog op de 

 bestuiving is als bij de kleinere Cruciferenbloemen in het algemeen (zie 

 bij het overzicht der familie). 



Tabel tot het determineeren der soorten van het geslacht T h 1 a s p i. 



A. Onderste bladen bochtig getand , de bovenste met korte , spitse oortjes. Plant geelgroen. 

 Hauwtjes ovaal, diep ingesneden, vlak, in het rond breed gevleugeld, ieder hokje 

 5-6-zadig. Zaden rimpelig T- arvense blz. 297. 



B. Bladen gaafrandig of verwijderd getand. Stengelbladen met stompe of bijna spitse 

 oortjes. Plant min of meer blauwgroen. Hauwtjes uitgerand en gevleugeld. Zaden glad. 



a. Stijl korter dan de insnijding van het hauwtje. Helmknopjes geel. Hauwtjes wig- 

 vormig-Iangwerpig, kort, weinig aan den voet versmald, met 3-5-zadige hokjes. 



T. perfoliatum blz. 298. 



b. Stijl even lang als of langer dan de insnijding van het hauwtje. Helmknoppen eerst 

 geel, later zwart violet. Hauwtjes wig-hartvormig met 4-8-zadige hokjes. Meel- 

 draden even lang als of langer dan de kroonbladen . . . . T. alpestre blz. 298. 



T. arvénse -) L. Witte k r o d d e (fig. 353). 



Uit den penwortel komt een al of niet vertakte, rechtopstaande, ronde, 

 gegroefde, los bebladerde, onbehaarde stengel. De onderste bladen, die 

 tijdens den bloeitijd meestal ontbreken, zijn omgekeerd-eirond , kort ge- 

 steeld, de hoogere zijn langwerpig, stomp of afgerond, aan den voet met 

 een ronde bocht pijlvormig ingesneden en zoo zittend, met ongelijk ge- 

 tanden tot gaven rand, onbehaard. 



De bloemen staan in stompe frossen , die zich na den bloeitijd sterk ver- 



') het stamt waarschijnlijk van 't Grieksche thlaein: samendrukken, afplatten, af en zou 

 dan slaan op den vorm van het hauwtje. 2 ) arvense = veld. 



