298 



CRUCIFERAE. 



FAMILIE 39. 



lengen, zij zijn klein en wit. De kelkbladen zijn elliptisch, stomp, groen 

 doch wit gerand. De kroonbladen zijn bijna 2maal zoolang als de kelk- 

 bladen, omgekeerdeirond, stomp of uitgerand. De 

 helmknoppen zijn geel. 



De vruchtstelen staan uitgespreid. De hauwtjes 

 zijn zeer groot met een smalle insnijding, eirond, 

 zeer vlak, breed gevleugeld (fig. 353). De stijl is 

 zeer kort, in de insnijding gesloten. De zaden 

 zijn zwart gestreept. 1,5—3 dM. O en OG. 

 Mei- September. De plant riekt naar knoflook en 

 is groengeel. 



Als variëteit is bekend p. hirsi'itum ') , die be- 

 haard is. 



Volksnamen. In de streken , waar Sinapis arvensis 

 kiek, krodde , walderik heet, heeft deze plant 

 denzelfden naam met witte er voor, verder heet 

 zij boerekers (Utrecht, Duinstreek, Walcheren) dubbeltjeskruid, steenkruid 

 en vette kouse in Zeeuwsch-Vlaanderen, judaspenning op Goeree en Over- 

 flakkee, kennekeskruid in het Oosten van Gelderland en Overijsel, lepeltjes 

 in Friesland en op Voorne, taschjes in Zeeland. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt op bebouwden 

 grond, ook langs akkers in geheel Europa voor en is ook bij ons op zulke 

 plaatsen algemeen, vooral op kleigrond het meest. De var. p. hirsutum is 

 bij Bleiswijk gevonden. 



De plant bevat behalve rhodaanallyl ook allylsulfid en riekt daardoor 

 naar knoflook. 



T. perfoliatum '-) L Doorgroeide boerenkers (fig. 354). 



Uit den penwortel komt een meest van den voet af vertakte, rechtopgaande, onbehaarde, 

 gegroefde, blauwgroene stengel. De bladen vormen aan den 

 voet een roset en zijn eirond-langwerpig, afgerond, kort ge- 

 steeld. De stengelbladen zijn aan den voet diep en spfts 

 hartvormig stengelomvattend , zij zijn eirond-langwerpig, stomp 

 en alle onbehaard. 



De bloemen staan in eindelingsche trossen, zijn klein en 

 wit. De kroonbladen zijn niet veel langer dan de kelk, de 

 meeldraden zijn korter dan de kroonbladen en hebben gele 

 helmknopjes. 



De vruchttros is vrij lang en tamelijk dicht, de vruchtstelen 

 zijn afstaand. De hauwtjes zijn korter dan de steel, wig- 

 vormig-langwerpig, kort, naar den voet weinig versmald, 

 gevleugeld, van boven met een vrij wijde insnijding (fig. 354). 

 De hokjes zijn 3-5-zadig met gladde zaden. 7-25 cM. CO 

 zelden O. Maart — Mei. 



Thlaspi perfoliatum 



p JCT 354 Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in 



wijnbergen en op bebouwden kalk- en leemgrond in Midden- 

 en Zuid-Europa voor. Bij ons is zij alleen aangevoerd waargenomen in den Thomaswaard 

 bij Werkendam (1837 en 1838). 



T. alpéstre 3 )L. Alpenboerenkers (fig. 355). 



Uit den wortelstok komt een vrij dicht wortelroset van tamelijk lang- 

 gesteelde , lepelvormige, afgeronde of stompe, evenals de geheele plant 



l ) hirsutum = ruwharig. s ) perfoliatum = doorgroeidbladig. 



■) alpéstre = Alpenbewoner. 



