FAMILIE 39. 



— CRUC1FERAE. — 



2W 



onbehaarde bladen en midden uit liet roset komen een of meer niet ver- 

 takte, rechtopstaande, bebladerde, blauwgroene stengels. De stengelbladen 

 zijn eirond-langwerpig, stomp, hartvormig stengetomvattend , met korte, 

 stompe of afgeronde lobben. 



De bloemen staan in eindelingsche trossen, zijn wit 

 of soms iets rosé, vrij klein. De kroonbladen zijn 

 weinig langer dan de kelkbladen. De helmknoppen 

 zijn eerst geel, worden later violet, eindelijk zwart. 

 De vruchttros is verlengd. De hauwtjes zijn even 

 lang als hunne stelen, zijn vlak, hartvormig, ge- 

 vleugeld, met vrij wijde insnijding, waarin de vrij 

 lange stijl zit (fig. 355). Ieder hokje is 4-8-zadig 

 met gladde zaden. 7-30 cM. 2J-. April— Juni. 



Bij ons komt bijna alleen de variëteit y. calami- 

 nare ') Lcj. voor. Daarbij zijn de meeldraden even 

 lang als de kroonbladen en deze veel langer dan 

 de kelk. 



Thlaspi alpestrc 

 Fig. 355. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant zelve komt in bosschen , 

 op grazige plaatsen en rotsen in Midden- en West-Europa voor. Zij is bij 

 ons alleen bij Vaals gevonden. De var. ealaminare is op zinkhoudenden 

 bodem in het Akener bekken vrij algemeen en is bij ons langs de Geul bij 

 Cottesen , Epen en Mechelen gevonden. 



28. Teesdalia -) R. Br. 



T. nudicaulis 3 ) R. Br. Klein t a s c h j e s k r u i d (fig. 356). 



Uit den penwortel komt een wortelroset van bladen en 1 of meer sten- 

 gels, die meest onvertakt, rond en glad zijn. Daarvan is de middelste 

 meest rechtopstaand, terwijl de zijdelingsche op- 

 stijgen en 2 a 3 kleine blaadjes dragen. De wortel- 

 bladen zijn gesteeld,lepelvormig, doch vaker vinspletig 

 tot vindeelig met afgeronde slippen. De stengels zijn 

 óf onbebladerd of de bladen zijn lijn-lancetvormig. 



De bloemen staan in eindelingsche trossen , zijn 

 klein en wit. De kelkbladen staan een weinig 

 uitgespreid De kroonbladen zijn ongelijk, de 2 

 aan de buitenzijde staande zijn veel grooter dan 

 de 2 andere en ook grooter dan de kelk. De 

 helmdraden bezitten aan den voet een wit schubbetje. 



De vruchttros is langwerpig met uitstaande vrucht- 

 stelen. De hauwtjes zijn eirond-rondachtig , aan 



den top uitgerand, zijdelings samengedrukt met bootvormige kleppen (fig. 

 356). De stijl is zeer kort. De zaden zitten 2 in ieder hokje. 3-20 cM. 

 OO, zelden O. April— Juni, zelden Augustus, September. 



Biologische bijzonderheden. Het zoogenaamd stralend zijn der bloemen 

 en ook, dat zij in den bloeitijd in een vlak staan, maakt het geheel der 



Teesdalia nudicaulis 

 Fitr 356. 



') calaminare : op galmeigrond groeiend. *) naar Robert Teesdale, een Engelsen 



botanicus f 1804. • i ) nudicaulis = naaktstengelig. 



