FAMILIE 39. 



crucii-i-rai:. 



301 



hel midden vertakte stengel. 



boven sterk vertakte en uit- 

 os bebladerd is. De wortel- 



I. amara ') L. S c li e e f b l o e m (fig. 357). 



Uit den pen wortel komt een rechtopgaande , kantige, in 



De middelste bladen gaan mei een wigvormigen voet in den 

 korten steel over en hebben dicht bij den top, waar zij het 

 breedst zijn 3, 5 of ook 7 ronde, groote tanden, de bovenste 

 bladen zijn gaafrandig. 



De bloemen staan in eindelingsche trossen en zijn wit of lila. 

 De kelk is vrijwel rechtopstaand , aan den top en rand rood 

 gekleurd. De kroonbladen zijn ongelijk, de 2 buitenste grooter. 



De vruchttros is verlengd en los, met uitstaande vrucht- 

 stelen. De flauwtjes zijn bijna cirkelrond , aan den voet 

 afgerond, aan den top samengetrokken met een smalle insnij- 

 ding en boven met 2 driehoekige, spitse, rechtopstaande 

 vleugellobben (hg. 357). De stijl is korter of iets langer dan 

 de lobben. 7-30 cM. (• . Juni— September. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant groeit in 

 het wild op zand- en kalkhoudend bouwland in Midden- en 

 Zuid-Europa en is bij ons gekweekt als sierplant. Zoo is zij 

 een enkele maal verwilderd gevonden. 



I. umbellata -) L. S c h e r m s c h e e f b I o e m (fig. 358). 



Uit den penvvortel komt een krachtige, rechtopgaande, naar 

 gespreide, evenals de geheele plant onbehaarde stengel, die 1 

 en de onderste stengelbladen zijn langwerpig tot lancet- 

 vormig, toegespitst, naar den voet versmald, zittend, 

 getand, de middelste en bovenste zijn Iijn-lancetvormig en 

 gaafrandig. 



De bloemen staan in schermvormige trossen, zijn groot, 

 vleeschkleurig tot purper. De kroonbladen zijn ongelijk, 

 de 2 buitenste grooter. De bloemstelen zijn afstaand. 



De vruchttros is niet verlengd, dicht, met afstaande 

 vruchtstelen. De hauwtjes zijn ovaal , afgerond , van den 

 voet af gevleugeld, naar den top niet samengetrokken, 

 met een diepe insnijding tusschen de 2 opgerichte, toege- 

 spitste, rechtopstaande vleugellobben (fig. 358). De stijl 

 steekt iets boven die lobben uit. 15-60cM. 0. Juni-September. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant be- 

 hoort thuis op rotsachtige heuvels in Zuid-Europa , doch 

 wordt bij ons als sierplant gekweekt en is ook, hoewel 

 zeldzaam , verwilderd gevonden. 



30. Biscutélla 3 ) L. 



B. apula '') L B r i I k r u i d (fig. 359). 



Uit den penwortel komt een dunne, rechtopstaande, bebladerde stengel, die evenals de 

 geheele plant ruig behaard is. De wortelbladen zijn lang- 

 werpig-wigvormig , getand. De stengelbladen zijn klein , lancet- 

 lijnvormig, zittend. 



De bloemen staan in trossen, zijn klein en geel. De kroon 1 

 bladen zijn gelijk, rechtopstaand, kort genageld. 



De vruchttros is eenigszins verlengd. De hauwtjes zijn 

 vlak, aan top en voet ingesneden, dus brilvormig, gevormd 

 door 2 cirkelronde, 1-zadige hokjes, 6 a 8 mM breed, ruw- 

 behaard (fig. 359). De zaden zijn samengedrukt, glad. 

 1-3 dM. O. Mei, Juni. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in 

 zandige en rotsachtige streken in Zuid-Europa voor en is bij 

 ons slechts eenmaal in 1878 aangevoerd waargenomen op 



het Pothoofd bij Deventer. BiscuteUa a P uu 



Fig. 359. 



i) amara = bitter. 2 ) umbellata = schermdragend. a) van 't Latijnsche bis: 2 maal 

 en scutella: schoteltje, naar den vreemden vorm van het hauwtje, dat wel wat op een bril 

 (brilkruid!) gelijkt. <) apula = Apulisch. 



