FAMILIE 39. 



CRUCIFERAE. — 



305 



Lepidiura graminifolium 

 Fig. 364. 



L. graminifolium ')L. Graskers (fig. 364). 



Uit den penwortel komt een wortelroset van bladen en een rechtopstaande, sterk vertakte 

 stengel met uitgespreide, dunne takken. De wortelbladen 

 zijn gezaagd tot liervormig vindeelig, gesteeld, in omtrek 

 langwerpig of spatelvormig, onbehaard. De stengelbladen 

 zijn lijnvormig, zittend, lichtgroen, onbehaard , gaafrandig. 



De bloemen zitten in eindelingsche trossen, zij zijn klein 

 en wit. De kelkbladen zijn afstaand, rondachtig, naar 

 den top violet met witten rand, de kroonbladen zijn 2 maal 

 zoo lang als de kelkbladen en hebben een ronde plaat. 

 Meeldraden zijn er 6. 



De vruchttrossen zijn verlengd, ijl, de vruchtstelen zijn 

 .3-4-maal zoo lang als de schuins uitstaande hauwtjes. 

 Deze zijn klein, eirond, spits, niet uitgerand, noch ge- 

 vleugeld, onbehaard (fig. 364). 4-8 dM. GO of \. 

 Juni— October. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt 

 •op onbebouwde, droge plaatsen in Midden- en Zuid-Europa 

 voor en is bij ons alleen op een zandplaat in de Waal 

 en bij den Hoek van Holland gevonden. 



L latifólium -) L Peperkers (fig. 365). 



Uit den wortelstok komt een ronde, onbehaarde, blauwgroen berijpte, 

 rechtopstaande, naar boven sterk vertakte sten- 

 gel. De benedenste bladen zijn langgesteeld , 

 zeer groot, eirond, stomp , gekarteld-gezaagd , 

 van onderen fijn behaard, de bovenste zijn 

 langwerpig-lancetvormig, kort toegespitst, scherp 

 gezaagd, de eerste nog kortgesteeld , doch de 

 hoogste zittend en tot lijnvormig. 



De bloemen staan in eind- en okselstandige 

 dichte trossen en zijn klein en wit. De kroon- 

 bladen zijn dubbel zoolang als de vliezig gerande 

 kelkbladen. 



De hauwtjes zijn zeer klein , niet gevleugeld , 

 gekield , zacht behaard (fig. 365). De stijl is zeer 

 kort. De plant is sterk riekend. 3-10 dM. 2k 

 Juni, Juli. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt hier en daar in 

 Europa aan rivieroevers en in vochtige weiden voor. 

 Bij ons is zij, zeldzaam, gevonden in de duinen en 

 op vochtige plaatsen naar de zeezijde. Ook schijnt 

 zij vroeger wel gekweekt te zijn. 



L. virginicum 3 ) L. Virginischekruidkers (fig. 366). 



De plant is iets behaard. De stengel is rechtopstaand, 

 vrij stevig, van boven vertakt. De onderste bladen zijn om- 

 gekeerd eirond, getand tot vindeelig, de middelste lancet- 

 vormig getand of ingesneden, de bovenste zijn lijnvormig. 



De bloemen zijn klein en wit, zij staan in trossen. Meel- 

 draden zijn er 2, 3 of 4. De kroonbladen zijn iets grooter dan 

 de kelkbladen. 



De vruchttrossen zijn lang, breed en vrij dicht. De vrucht- 

 stelen zijn 3 a 4 maal zoo lang als de hauwtjes. Deze zijn 

 cirkelrond, glad, smal gevleugeld, aan den top iets uitgerand 



(fig. 366). De stijl ontbreekt bijna. De zaden zijn aan de eene zijde smal gevleugeld. 

 De plant riekt niet. 1-5 dM. O. Mei— Augustus. 



Lepidiura latifólium 

 Fig. 365. 



Lepidium virginicum 

 Fig. 366. 



') graminifolium = grasbladig. 

 Heukels , Flora. 



») latifólium = breedbladig. >) virginicum = Virginisch. 



20 



