306 



— CRUCIFERAE. 



FAMILIE 39. 



Lepidium rudoral» 

 Fig. 367. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant is inheemsen in Noord-Amerika, op 

 de Antillen en in Peru, doch zij is ingeburgerd in West-Europa op onbebouwde plaatsen, 

 aan wegen en op puinhoopen. Bij ons is zij alleen bij Apeldoorn, aan den Rijnoever 

 bij Arnhem, aan het Horstermeer bij de Breikade, in het Wilhelminapark te Haarlem, opeen 

 ruigte aan de Schie bij Rotterdam, bij Vlaardingen, Bodegraven en Amsterdam gevonden. 



L ruderale') L. St e e n-kr ui d ke rs (fig. 367). 



Uit den penwortel komt een vrij stevige, meest beneden reeds vrij sterk 

 vertakte stengel. De onderste bladen zijn gesteeld, 

 vindeelig tot gevind, met langwerpige of lancet- 

 vormige, getande slippen of blaadjes, de bovenste 

 zijn zittend, lijnvormig, gaafrandig, stomp. Alle 

 bladen zijn, evenals de stengel, met zeer fijne stekel- 

 haren bezet, waardoor de plant dofgroen schijnt. 

 De bloemen zitten in eindelingsche trossen, zijn 

 zeer klein, geel-groenachtig. De kroonbladen ont- 

 breken meest of zijn geelachtig wit. Meeldraden 

 zijn er meest 2. 



De vruchttrossen zijn lang en smal. De vrucht- 

 stelen zijn bijna 3 maal zoolang als de hauwtjes. 

 Deze zijn meer lang dan breed, niet of zeer smal 

 gevleugeld, onbehaard, op afstaande steeltjes. De 

 stijl ontbreekt bijna (fig. 367). De zaden zijn niet gevleugeld. 



De plant riekt zeer onaangenaam. 1,5-4 dM. O en OO. Mei — September. 

 Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt door bijna ge- 

 heel Europa op onbebouwde plaatsen, puinhoopen en aan wegen voor. Bij 

 ons is zij vooral naar den zeekant gevonden en zeker ook wel op verschil- 

 lende plaatsen aangevoerd. 



L apétalum 2 ) Willd. Groenbloem-kruidkers. 



De stengel is rechtopstaand, zeer sterk vertakt. De onderste bladen zijn vindeelig met 

 langwerpig-eironde, spitse slippen, de bovenste zijn smal langwerpig, scherp gezaagd. 

 De bloemtrossen zijn rijkbloemiger, de vruchttrossen langer dan bij de vorige. De hauwtjes 

 zijn elliptisch, aan den top smal gevleugeld. Overigens gelijkt deze soort veel op de vorige, 

 doch riekt niet. 3-8 dM. © en GO. Mei— September. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. Deze plant is waarschijnlijk uit Zuid-Oost- 

 Europa naar Amerika ingevoerd en vandaar vrij zeker weer bij ons aangevoerd (Rijn- 

 oever bij Arnhem, mestvaalt bij Moerdijk, Kampertrekvaart 

 bij Zwolle, Middelburg). 



32. Capsélla') Tent. 



C. Bürsa pastóris 4 ) Mnch. Herderstaschje 

 (fig. 368). 



Uit den penwortel komen 1 of meer rechtop- 

 staande of opstijgende stengels, die al of niet 

 vertakt zijn en een wortelroset van bladen dragen. 

 De wortelbladen zijn gesteeld, getand tot vin- 

 deelig, met eirond-driehoekige, spitse, iets ge- 

 tande slippen. De stengelbladen zijn lancetvormig, 

 met pijlvormigen voet stengelomvattend. 



De bloemen staan in lange, losse trossen, zijn 



Capsélla Buraa-pastoris 

 Fig. 368. 



O ruderale = op puin levend. 2 ) apétalum = bloembladloos. 3 ) verkleinwoord 

 van capsula : klein doosje, hetgeen slaat op de vrucht. <) Bursa pastóris = herders- 



taschje, naar den vorm der vrucht. 



