308 



— CRUCIFERAE. 



FAMILIE 39. 



Coronopus Ruellii 

 Fig. 369. 



De bloemen staan in korte, gedrongen, bijna zittende, okselstandige tros- 

 sen, zij zijn zeer klein en wit. De trossen schijnen soms door gedeeltelijke 



vergroeiing met den stengel anders gevormd, het- 

 geen vooral opvalt, als de vruchten rijp zijn en 

 de trossen zich verlengd hebben. Dan toch zitten 

 enkele vruchten vrij laag en schijnt de rest van 

 den tros hooger van den tak uit te gaan. De bloem- 

 stelen zijn veel korter dan de bloemen. De kelk- 

 bladen zijn eirond, stomp, witvliezig gerand, blijvend. 

 De kroonbladen zijn bijna spatelvormig, vanboven 

 stomp en uitgerand , uitgespreid en iets naar binnen 

 gekromd , langer dan de kelkbladen. 



De vruchttrossen zijn zittend, korter dan de bladen, 

 met dikke, uitgespreide stelen. De hauwtjes zijn 

 rondachtig-niervormig, samengedrukt, meteen korte 

 stekelpunt (de stijl), sterk rimpelig en knobbelig 

 door straalsgewijs over den rand uitspringende lijsten (fig. 369). 5-25 cM. 

 O. Juni— Augustus. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt door bijna geheel 

 Europa aan wegen, op kleigrond, aan dijken, kanten van akkers en ruigten 

 voor en is ook bij ons vrij algemeen, vooral op zeeklei en in de duinstreek. 



C. didymus ') Sm. (Senebiéra didyma ') Pers.). Tweekno p-varkens- 

 kers (fig. 370). 

 Deze plant gelijkt veel op de vorige, doch zij groeit hooger op, heefteen 

 onaangenamen geur en is behaard. De stengels 

 zijn vertakt en staan wat meer in de hoogte. De 

 bladen zijn kleiner, diep vindeelig, met smalle, gave 

 of dicht aan den top ingesneden slippen. 



De bloemen staan in bladokselstandige trossen, 

 die reeds tijdens den bloeitijd veel meer opvallen 

 dan bij de vorige soort en zich later verlengen, zij 

 zijn klein en wit. De kelkbladen zijn eirond , 

 stomp, vroeg afvallend, witvliezig gerand. De 

 kroonbladen zijn korter dan de kelkbladen en ont- 

 breken vaak. Meeldraden zijn er 2 of 4. 



De vruchttros is langer dan de bladen, zittend, 

 smal met uitgespreide stelen. De hauwtjes zijn 

 netachtig gerimpeld, 2-knoppig, samengedrukt, aan den top en voet uitge- 

 rand (fig. 370). De stijl is kort, afvallend. 8-40 cM. ©. Mei— September. 

 Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt door bijna geheel 

 Europa aan wegen, puinhoopen, op bebouwden grond voor, doch daar is 

 zij ingeburgerd, want zij is oorspronkelijk in Amerika inheemsen. Bij ons 

 is zij zeldzaam. 



. 34. I'satis 2 ) L. 

 I. tinctória J ) L. Wee de (fig. 371). 

 Uit den penwortel komen 1 of meer rechtopstaande, ronde, beneden met 



') didymus(a) = tweelingachtig, om de 2-knoppige hauwtjes. ! ) Isatiszou beteekenen 

 heelkruid en dan afstammend van het gr. iaomai: heelen. Van dit zou een vorm ithaomai 

 bestaan hebben, die verbasterd was tot isaomai. Werkelijk schijnt de plant vroeger als 

 heelmiddel voor zweren gebruikt te zijn. f) tinctoria = verf. 



Coronopus didymus 

 Fig. 370. 



