FAMILIE 39. 



— CRUCIFERAE. — 



309 



eenige haren bezette, doch overigens kale stengels, die boven in vele bloem- 

 takken uitloopen. De wortelbladen zijn groot, breed langwerpig-lancetvormig, 

 stomp, aan den voet in een steel versmald, iets 

 bochtig of gaafrandig, met enkele haren bezet. De 

 stengelbladen zijn zittend, lancetvormig, den stengel 

 met 2 spitse oortjes omvattend, gaafrandig. 



De bloemen zitten in trossen aan het eind van 

 den stengel en der takken, de onderste dezer zijn 

 langer gesteeld, zoodat het geheel op een groote 

 tuil gelijkt, zij zijn klein en geel. De bloemsteeltjes 

 zijn kaal, naar den top verdikt. De kelkbladen zijn 

 afstaand , langwerpig , stomp , geelgroen. De kroon- 

 bladen zijn spatelvormig, gaafrandig. 



De vruchttrossen zijn opgericht, de vruchtstelen 

 omgebogen , omstreeks evenlang als de hauwtjes. 

 Deze zijn langwerpig-knotsvormig, aan den voet 



meest versmald, met afgeronden top, zijdelings samengedrukt, met bijna 

 gevleugelde randen, hangend, ten slotte zwart (fig. 371). Zij zijn 3-5 mM 

 breed, 1-hokkig, 1-zadig, niet openspringend. De stijl ontbreekt. 6-12 dM. 

 OO. Mei, Juni. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant groeit op onbebouwde 

 plaatsen, op rotsen in Midden- en Zuid-Europa. Bij ons komt de plant zeer 

 zeldzaam voor in de duinen en op enkele plaatsen aan rivieroevers, waar- 

 schijnlijk als overblijfsel van vroegere culturen, de plant werd toch in vroeger 

 eeuwen om het indigogehalte der bladen als verfstofplant gekweekt. 



Isatis tinctona 

 Fig. 371. 



35. Myagrum ') Tra. 



M. perfoliatum '-') L. Myagrum (fig. 372). 



De plant is blauwgroen, onbehaard. 



Uit den penwortel komt een rechtopstaande , meest alleen van boven vertakte , los bebla- 

 derde stengel. De wortelbladen zijn bochtig vinspletig, soms 

 liervormig, stomp, in een korten steel versmald. De onderste 

 omgekeerd langwerpige stengelbladen zijn ook nog kort ge- 

 steeld, doch omvatten reeds den stengel met een pijlvormigen 

 voet. Alle hoogere stengelbladen hebben een dergelijken 

 voet, doch zijn bijna of geheel gaafrandig en naar voren spits 

 of stomp. 



De bloemen zitten in kleine, eindelingsche trossen en boven- 

 dien staan er meest eenige in de oksels der bovenste, schut- 

 bladachtige, zeer spitse bladen, zij zijn klein en geel. De kelk- 

 bladen zijn opgericht, 2 hebben zakvormige aanhangsels, de 

 krooibladen zijn 2 maal zoo lang als de kelkbladen. 



De vruchttrossen zijn lang, smal en los met vrij lange, 

 schuin opgerichte, dikke steekjes. Terwijl het vruchtbeginsel 

 1—3 eitjes bevat, komt daarvan steeds slechts 1 tot ont- 

 wikkeling. De hauwtjes zijn 2-ledig, het bovenste lid is 

 2-hokkig, met hokjes naast elkaar, doch zonder zaden, het 



onderste is ook 2-hokkig, doch alleen in het bovenste hokje zit een hangend zaadje (fig. 372). 

 Het bovenste lid beschouwt men als den opgezwollen, hol- en 2-kamerig geworden stijl- 

 voet, het onderste hokje van het onderste lid als den hol geworden vruchtsteel en het 



') Dit woord wordt óf afgeleid van mus: muis en agra: jacht, vangst en zou dus muizen- 

 vanger beteekenen en zou eigenlijk de oude naam zijn voor Myagrum sativa, de tegen- 

 woordige Camelina sativa, waarom is onbekend öf van mua: vlieg en agra: vangst, dus 

 vliegenvanger, waarom is ook onduidelijk. ! ) perfoliatum = doorgroeid. 



