FAMILIE 39. 



— CRUCIFERAE. — 



311 



De vruclittrossen zijn stijf opgericht, iets teruggebogen. De hauwtjes zijn klein, eirond, 

 kort en ruw behaard, door den blijvenden kegelvormigen stijl scheef gesnaveld (fig. 374). 

 1,5-3 dM. O. Mei— Juli. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant groeit in Hongarije, Moravië en de 

 Levant en is van daar bij ons aangevoerd en gevonden bij Apeldoorn, bij de meelfabriek 

 bij Deventer , op Groenhoven bij Leiden en bij Vlaardingen. 



38. Calepina ') Adans. 



C. Corvini -) Desv. Calepina (fig. 375). 



Uit den penwortel komen 1 of meer vrij sterk vertakte, opstijgende stengels, die aan 

 den voet een wortelroset van bladen dragen. De wortel- 

 bladen gelijken veel op die van de bekende paardenbloem: 

 Taraxacum officinale, zijn gesteeld , onregelmatig vin- 

 spletig met groote eindslip en ongelijk getande zijslippen. 

 De stengelbladen zijn langwerpig, stomp, den stengel 

 pijlvormig omvattend en hier wat breeder, boven den voet 

 zijn ze smal en naar het einde toe weer geleidelijk verbreed 

 met iets getanden rand, de bovenste zijn lancetvormig. 



De bloemen staan in eind- en okselstandige trossen, zij 

 zijn klein en wit. De kelkbladen zijn opgericht en aan 

 den voet gelijk. De kroonbladen zijn omgekeerd-eirond . 

 de buitenste iets grooter. 



De vruchttros is verlengd, smal, met boogvormig op- 

 stijgende stelen, die 3 a 4 maal zoo lang zijn als het 

 hauwtje. De hauwtjes zijn eirond, netvormig gerimpeld, 

 spits, niet openspringend, met 1 bolrond zaadje (fig. 375 o). 

 De stijl is kort, dik en kegelvormig. 3-8 dM. 0. 

 April— Juli. 



Calepina Corvini. 

 Fig. 375. 

 a vrucht. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant groeit op bebouwde en onbebouwde 

 plaatsen in Midden- en Zuid-Europa en is bij ons alleen op den St. Pietersberg gevonden. 



39. Bünias 3 ) L. 



B. orientalis 4 ) L. Hardvrucht (fig. 376). 



Uit den penwortel komt een rechtop- 

 staande, vertakte, rondachtige stengel, die 

 evenals de bladen en bloemstelen met ge- 

 steelde, bruine klieren bezet is. De wor- 

 telbladen en de onderste stengelbladen 

 zijn langgesteeld, liervormig-vindeelig met 

 eirond-lancetvormige, rugwaarts gerichte 

 zijslippen en een zeer groote, langwerpig- 

 lancetvormige, ongelijk getande eindslip, 

 zelden zijn ze ongedeeld. De middelste 

 stengelbladen zijn kortgesteeld, aan den 

 voet meest spiesvormig, langwerpig-lancet- 

 vormig, spits, ongelijk getand, naar voren 

 bijna gaafrandig , de bovenste zittend, 

 lancetvormig met eironden voet, spits. 



De bloemen staan in eindelingsche en 

 zijstandige trossen en zijn klein en geel. 

 De kelkbladen zijn afstaand, aan den voet 

 gelijk. De vruchtstelen zijn rechtop-afstaand, veel langer dan de hauwtjes , 



Bunias orientalis. 

 Fig. 376. 



a wortelblad , b vruchttros , c vrucht , 

 d bloem. 



>) plant van Chalep of Aleppo in Syrië. 2 ) beteekenis onbekend. 3 ) stamt af van het 

 Grieksche boenias, een soort raap en past dus niet op den wortel dezer plant. 

 4 ) orientalis = Oostersch. 



