312 



CRUCIFERAE. 



FAMILIE 39. 



Cakile maritima 



Fig. 377. 



Deze zijn scheef eirond, 2-hokkig, rimpelig, zijdelings samengedrukt, inden 

 tamelijk langen stijl toegespitst (fig. 376). 4,5-12 dM. OO. Mei, Juni. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt op bouwgrond 

 in Midden- en Zuid-Europa voor en is bij ons op verschillende plaatsen 

 aangevoerd gevonden. 



40. Cakile l ) Tra. 



C maritima 2 ) Scop. Zeeraket (fig. 377). 



Uit den zeer langen penwortel komt een rechtopstaande, ronde, meest 

 sterk uitgespreid vertakte stengel, die evenals de 

 geheele plant vleezig, groen en onbehaard is. De 

 bladen staan vrij ver van elkaar, zijn min of meer 

 duidelijk gesteeld, langwerpig of lancetvormig, grof 

 getand tot vindeelig. 



De bloemen staan in eindelingsche trossen, zijn 

 roodachtig wit, groot en welriekend. De kelkbladen 

 zijn aan den voet wat verdikt, zijn stomp, vliezig 

 gerand, opgericht. De kroonbladen zijn wat grooter 

 dan de kelkbladen, omgekeerd-eirond en lang 

 genageld. 



De vruchttros is lang, de vruchtstelen zijn kort 

 en dik, even lang als het onderste lid van het 

 hauwtje. De hauwtjes zijn afstaand , 5 maal zoo- 

 lang als breed, kurkachtig hard, met 2 leden boven elkaar, het bovenste lid 

 is vierzijdig samengedrukt, valt af en heeft een rechtopstaand zaadje, het 

 onderste lid heeft 2 hoorntjes aan den top en blijft zitten , het bevat ï han- 

 gend, langwerpig zaadje (fig. 377). De stijl ontbreekt. 1-6 dM. © tot OO. 

 Juni— October. 



Biologische bijzonderheden. De plant is een echte halophyt. Door den 

 diepen penwortel zit zij stevig bevestigd in het losse zand van het zeestrand 

 en der duinen. 



De bloemen lokken èn door hare grootte èn door haar geur nog al 

 insecten. De honigkliertjes zijn 4 in getal. De kelkbladen omsluiten de 

 nagels der bloemkroonbladen, zoodat deze een 4-5 inM lange buis vormen, 

 waarin zich vrij wat honig verzamelt. De helmknopjes der langere meel- 

 draden steken uit de bloemkroon, zoodat er door neervallen van stuifmeel 

 op den aan den ingang der bloem staanden stempel spontane zelfbestuiving 

 mogelijk is. De helmknopjes der kortere meeldraden blijven in de buis en 

 staan op de hoogte van den stempel. Bezoeken insecten de bloem, dan is 

 kruis- en zelfbestuiving mogelijk. De insecten dringen met kop of snuit 

 tusschen den stempel en de helmknopjes en bestuiven zich slechts aan de 

 eene zijde, als zij in de bloemen rondgaan en den kop er niet telkens op- 

 nieuw insteken. Hebben zij te voren in een andere bloem de andere zijde 

 bestoven, dan heeft er natuurlijk kruisbestuiving plaats. Doen zij echter in 

 de bloem afwisselend den kop rechts en links neergaan, dan heeft er zelf- 

 bestuiving plaats. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in geheel Europa 

 aan het zandige zeestrand en in de duinen voor. Ook bij ons is zij alge- 

 meen op dergelijke plaatsen. 



Arabische naam der plant. 



•') maritima = zee. 



