FAMILIE 40. 



— RESEDACEAE. - 



317 



ginsel is aangewezen als plaats, waarop de insecten het eerst aanvliegen. 

 Deze zullen dus steeds kruisbestuiving bewerken, zoo zij reeds een andere 

 bloem der soort bezocht hebben. 



Volksnamen. In N. -Brabant en Limburg zijn de Resedasoorten bekend als 

 roses d'Egypte met alle mogelijke verbasteringen daarvan, als rozegiep, 

 rozeziep, rosip. In Zuid-Limburg noemt men ze ook wel Egyptische dauw. 



1. Reseda 1 ) L. Wouw. 



Kroonbladen 4-6, in slippen gedeeld. Meeldraden 10-30. Doosvrucht 

 3-4-hoekig, uit 3 of 4 vruchtbladen gevormd, aan den top met 3-4 tanden 

 openspringend. Zaden talrijk, niervormig. Bloemen in trossen. 



Tabel tot liet determineeren der soorten van het geslacht Reseda. 



A. Kelk 6-7-deelig. Kroonbladen 6, de bovenste diep gedeeld. Meeldraden 10-24. Vrucht- 

 bladen 3 of 4. 



a. Vruchtbladen 4. Zaden knobbelig. Kelkslippen lancetvormig. Bladen vindeelig. 

 Doosvrucht elliptisch-cylindrisch R. alba blz. 317. 



b. Vruchtbladen 3. Zaden glad. Kelkslippen Iijn-lancetvormig. Bladen 3-spIetig of 

 bijna dubbel 3-spletig. Doosvrucht eirond-cylindrisch . . . . R. lutea blz. 317. 



B. Kelk 4-deelig. Kroonbladen 4, een naar boven staand grooter, 5-7-spletig, de zijde- 

 lingsche 3-spletig, het onderste meest 2-spletig. Meeldraden 20-30. Vruchtbladen 3, 

 zelden 4, zeer zelden 2. Bladen smal lancetvormig, aan den voet aan weerskanten met 

 een tand. Doosvrucht bolvormig-omgekeerd eirond R. Lnteola blz. 318. 



R. alba-) L. Witte wouw (fig. 383). 



Deze plant heeft een rechtopgaanden , niet vertakten of van rechtopstaande takken voor- 

 zienen stengel. De bladen zijn vindeelig met meestal smal 

 lancetvormige, spitse slippen. 



De bloemen staan in lange, dichte trossen, zijn wit en wel- 

 riekend. De kelk is 6-7-deelig met lancetvormige, spitseslippen. 

 De kroonbladen zijn 6 in getal, de bovenste zijn diep gedeeld. 

 Meeldraden zijn er 10-24. De bloemstelen zijn kort. Het vrucht- 

 beginsel is uit 4 vruchtbladen opgebouwd. De doosvrucht is 

 elliptisch-cylindrisch, rechtopstaand, 4 maal zoo lang als de 

 kelk. 15-60 cM. GO, zelden ^. Juni— October. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant behoort 

 thuis aan het zandige strand der Middellandsche Zee. Bij ons 

 is zij gekweekt en soms verwilderd gevonden ; b.v. in 1835 

 tusschen Spanjaardsbrug en Leiderdorp en in 1831 in de duinen 

 bij 's-Gravenhage en later bij Amsterdam. 



R. lütea 3 ) L. Gele wouw (fig. 384). 



Uit den penwortel komen gaafrandige, spatelvormige , aan den top af- 

 geronde wortelbladen en een opstijgende, vertakte, gegroefde stengel. 



De onderste stengelbladen zijn spatelvormig, gaaf of 3-slippig, vrij lang 

 gesteeld, met kleine, vinspletige steunblaadjes, de volgende zijn in omtrek 

 langwerpig, vindeelig tot dubbel vindeelig, kort wollig behaard , de bovenste 

 zijn ook zoo, doch hebben meer lijnvormige slippen. Bij alle is de rand 

 klierachtig behaard. 



De bloemen staan in een gedrongen pyramidalen tros, zijn langge- 

 steeld en geelgroen. De kelk is 6-7-deelig met lijn-lancetvormige, uit- 

 gespreide slippen. Kroonbladen zijn er 6, de bovenste zijn diep gedeeld 



') van het Latijnsche resedare: weer rustig maken, in verband met het vroegere gebruik 

 der planten in de geneeskunde tot verzachting van wonden. 

 '-) alba = wit. 3 ) lutea = geel. 



