338 



HYPERICACEAE. 



FAMILIE 44. 



Hypericum humifusum 

 Fig. 405. 



liggende of opstijgende, van onderen roodachtige, onbehaarde stengels 

 (fig. 405), die voorzien zijn van 2 min of meer duidelijke ribben. De 

 bladen zijn tegenoverstaand, bijna zittend, eirond-langwerpig, stomp, aan 

 den rand met zwarte puntjes, de hoogere alleen met doorschijnende puntjes. 

 De bloemen staan alleen of in bijschermen met weinig bloemen, zij zijn 

 geel en klein. De bloemstelen zijn even lang als de kelk of langer. De 

 kelkbladen zijn ongelijk, langwerpig, stomp, stekelpuntig, gaafrandig, soms 

 aan den rand met zwarte puntjes en enkele malen met klierharen. De 



kroonbladen zijn weinig langer dan de kelk. 

 Meeldraden zijn er 15 a 20, zij zijn korter dan 

 de kroonbladen. De doosvrucht is ovaal, iets 

 langer dan de kelk, met tal van strepen (fig. 405). 

 5-20 cM. GO of 2J-. Juni— September. 



)J Biologische bijzonderheden. Bij het opengaan 



gedraagt de bloem van deze plant zich als die van 

 H. perforatum, maar ten slotte bewegen zich hier 

 de stijlen door kromming aan den voet naar 

 binnen tot de einden dier deelen elkaar kruisen. 

 Hierdoor komt iedere stempel met zich op dezelfde 

 hoogte bevindende helmknopjes in aanraking en 

 heeft zoo spontane zelfbestuiving plaats. Tegen 3 uur in den middag is 

 de bloem gesloten en drukken de kroonbladen de helmknopjes nog sterker 

 tegen de stempels en daar de bloem niet weer opengaat, is dus de be- 

 schreven zelfbestuiving vaak de eenige wijze van bestuiving, te meer daar 

 slechts weinige twee- en kleine vliesvleugeligen de bloem bezoeken. Blijft 

 de bloem bij regen gesloten, dan heeft er ook in de gesloten bloem zelf- 

 bestuiving plaats. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in West- en 

 Midden-Europa op zand- en veengrond, op akkers en aan slooten voor. 

 Zij is bij ons algemeen, vooral op zandgrond en in Zuid-Limburg op loss. 



Ruig hertshooi (fig. 406). 



wortelstok komen vele rechtopgaande met fijne wol 

 bekleede stengels. De bladen staan dicht opeen 

 aan den stengel, tijdens den bloeitijd zijn de 

 onderste reeds verdord, zij zijn eirond-langwerpig, 

 stomp, met bijna hartvormigen voet, plotseling in 

 den korten steel samengetrokken, van boven groen, 

 van onderen bleek, van doorschijnende puntjes 

 voorzien en ook ruw behaard. 



De bloemen staan in bijschermen, die tot een 

 soort pluim vereenigd zijn, zij zijn bleekgeel en 

 vrij groot. De kelkbladen zijn lancetvormig, stomp, 

 klierachtig gewimperd, de klieren zijn zeer kort 

 gesteeld. 



De kroonbladen zijn 3 a 4 maal zoo lang als de 



kelkbladen en soms aan den top van zwarte kliertjes 



voorzien. De meeldraden zijn nauwelijks korter 



De doosvrucht is ovaal, 1 V 2 maal zoo lang als de 



H. hirsütum ') L. 



Uit een liggenden 



Hypericum hirsütum 

 Fig. 406. 



dan de kroonbladen. 



i) hirsütum = ruwharig. 



