FAMILIE 44. 



HYPERICACEAE. 



339 



Hyper icum pulchrum 

 Fig. 407. 



kelk (fig. 406), bedekt met fijne strepen en bevat fluweelachtig behaarde 

 zaden. 4-10 dM. 2J-. Juli— September. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in bosschen en 

 struikgewas en heggen voor, vooral in Midden- en Noord-Europa en is 

 bij ons zeldzaam. 



H. pulchrum 1 L Fraai hertshooi (fig. 407). 



Uit den houtigen wortel komen eenige rechtopstaande, bloeiende en verder 

 ook eenige niet bloeiende, liggende of opstijgende 

 stengels. De eerste zijn rond, onbehaard, dun, soms 

 later roodachtig. De bladen zijn tegenoverstaand, 

 zittend, hartvormig stengelomvattend, aan den 

 top afgerond , van onderen blauwgroen , onbe- 

 haard , rood verwelkend. De bladen der niet 

 bloeiende takken zijn ovaal en hebben een ver- 

 smalden voet. 



De bloemen staan in een langgerekte pluim, 

 die uit bijschermen bestaat, zij zijn levendig 

 geel en vrij groot. De kelkbladen zijn eirond- 

 langwerpig, aan den top afgerond, doorzittende 

 zwartroode kliertjes gewimperd. De kroonbladen 

 zijn 4 maal zoo lang als de kelk, met eenige 

 zwartroode kliertjes aan den rand. De meel- 



draden zijn iets korter dan de kroonbladen. De doosvrucht is ovaal, 3a4 

 maal zoo kort als de kelk, voorzien van strepen (fig. 407) en bevat fijn 

 gepunte zaden. 3-6 dM. 2f. Juni — September. 



Voorkomen in Europa en in Xeacrland. De plant komt op heigrond en 

 in droge bosschen, vooral in West- en Midden-Europa voor en is bij ons 

 vrij algemeen. 



H. montanum - L. Berghertshooi (fig. 408). 



Uit den houtigen wortel komen een of meer rechtopstaande, onvertakte, 

 ronde , onbehaarde , niet dicht bebladerde stengels. 

 De bladen zijn zittend, met hartvormigen voet 

 half stengelomvattend, eirond, de bovenste 

 hebben doorschijnende puntjes, alle aan den 

 rand zwarte puntjes. 



De bloemen staan in bijschermen, die tot een 

 korte, dichte pluim zijn vereenigd, zij zijn 

 bleekgeel en vrij groot. De kelkbladen zijn 

 lancetvormig, spits, aan den rand door gesteelde 

 klieren gewimperd. De kroonbladen zijn 3 maal 

 zoolang als de kelk en zonder puntjes. De 

 meeldraden zijn iets korter dan de kroonbladen. 

 De doosvrucht is eirond, niet geheel twee- 

 maal zoolang als de kelk, met vele strepen 

 (fig. 408), en bevat fijngepunte zaden. 4-8 dM. x. Juni— September. 



Hypericum montanum 

 Fig. 408. 



') pulchrum = schoon. 



=-') montanum = berg. 



22* 



