i-AMiui-: 40. 



klatinackak. 



341 



kort, met knopvormige stempels. Vruchtbeginsel bovenstandig. Doosvrucht 

 bijna bolrond, platgedrukt, vliezig, met 3 a 4 veelzadige hokjes. Zaden 

 rolrond, met overlangsche ribben en dwarsloopende strepen. 



Bloemen wit of rosé, klein, okselstandig. Stengel zacht, doorschijnend. 

 Bladen tegenoverstaand, ovaal of lancetvormig-langwerpig, gaafrandig, met 

 kleine, vliezige steunbladen. Eenjarige, kruidachtige, onbehaarde planten, 

 die op vochtige plaatsen groeien. 



Tabel tot het determineer en der soorten van het geslacht El a tin e. 



A. Kelk 4-deelig, langer dan de 4 kroonbladen. Bloemen zittend. Zaden hoefijzervormig 

 gekromd E. Hydropiper blz. 341. 



B. Kelk 2- a 4-deelig. Zaden bijna recht of iets gekromd. Kelkslippen korter dan de 

 doosvrucht of iets langer. 



a. Bloemen zittend, tegenoverstaand. Kelkslippen 2, zelden 3. Kroonbladen 3. Meel- 

 draden 3 E. triandra blz. 342. 



b. Bloemen gesteeld, verspreid. Kelkslippen en kroonbladen 3. Meeldraden 6. 



E. hexandra blz. 342. 



Biologische bijzonderheden. De planten van dit geslacht bewonen slijk— 

 achtige oevers, doch komen ook zeer vaak in het water ondergedoken voor. 



Omtrent de bestuiving is niet veel bekend, alleen weten wij van 

 E. hexandra, dat daar in de kleine bloemen spontane zelfbestuiving optreedt, 

 doordat de helmknopjes naar binnen openspringen en de 3 stempels 

 onmiddellijk van stuifmeel voorzien. 



De zaden worden verspreid, doordat zij met het slib aan depooten, het 

 gevederte of den snavel van watervogels blijven kleven. 



E. Hydropiper) L. Kleine elatine (fig. 410). 



Uit den vezeligen wortel komt een op het slib van ondiepe wateren krui- 

 pende stengel, die naar boven tal van takken zendt. Deze zijn onbehaard, 

 evenals de bladen. De laatste zijn tegenover- 

 staand, lepelvormig. De bladschijf gaat geleidelijk 

 in den breeden, doorschijnenden bladsteel over, 

 die langer is dan de schijf. Zij zijn gaafrandig, 

 stomp, soms iets uitgerand, met eirond-lancet- 

 vormige steunbladen, die spits zijn en niet 

 zelden gelobd. 



De bloemen zijn zittend of kort gesteeld , 

 klein (niet grooter dan een speldeknop), wit of 

 lichtrose met donkerroode aderen. De kelk 

 is 4-deelig, langer dan de 4 kroonbladen, met 

 aan den voet vliezige, aan den top groene 

 slippen. Meeldraden zijn er 8, stijlen 4. De 

 doosvrucht is 4-kleppig en bevat hoefijzervormig gekromde zaden (fig. 410). 

 2,5 mM-15 cM. O. Juni— September. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt aan slijkerige 

 oevers, in of aan den rand van het water voor, in een groot deel van 

 Europa en is door hare kleinheid zeker vaak over het hoofd gezien. Bij 

 ons is zij vrij zeldzaam gevonden en wel op zandgrond aan den rand der 

 rivierkleigronden. 



Elatine Hydropiper 

 Fig. 410. 



') Hydropiper = waterpeper, omdat de vorm der vruchten is als van Polygonum 

 Hydropiper. 



