344 — TILIACEAE. — FAMILIE 47. 



meer bruinachtige vlekjes op de bladen. Andere Phytopiussoorten veroor- 

 zaken op de bovenvlakte buidelgallen, langwerpig-kegelvormige, vaak iets 

 gekromde, tot 5 mM lange gallen, die boven en beneden verdund zijn en 

 meest fraai rood zijn gekleurd. Zij hebben aan de ondervlakte der bladen 

 een nauwe, door haren gesloten opening, die voert in de galholte, waarin 

 de mijten leven. 



3°. De honigdauw, die veroorzaakt wordt door bladluizen, welke op 

 de linde leven en door de aarsopening dezer dieren naar buiten komt. 

 Het vocht valt van de ondervlakte van bladen, waar de bladluizen zitten, 

 op de bovenvlakte van lager gelegen bladen, droogt daar op, doch ver- 

 spreidt zich, als de bladen vochtig zijn, door oplossing in water over de 

 geheele vlakte en vormt bij het daarop volgend opdrogen een vernislaagje, 

 dat voor den boom nog dienst kan doen, door te sterke transpiratie der 

 bladen tegen te gaan. 



Gebruik. Behalve dat de linden aangekweekt worden om de fraaie, 

 volle, regelmatige kroon, bewijzen zij ook andere diensten. De bast is 

 zeer taai en wordt gebruikt voor moscovische matten , het hout is zacht 

 en fijn en wordt voor snijwerk aangewend en ook om er fijne houtskool 

 uit te maken. Een aftreksel van lindebloesem (lindebloesemthee) wordt 

 als zweetdrijvend middel gebruikt. De zaden bevatten een dikke, niet 

 opdrogende olie. 



Tabel tot het determineeren der soorten van het geslacht Tilia. 



A. Bladen groot, groen, van onderen zacht behaard en in de oksels der nerven met witte 

 haarbundeltjes. Knoppen behaard, met 3 groote schubben. Vrucht groot met houtige 

 schil en 5 sterk uitstekende ribben. Bijschermen 2-5-bloemig, hangend. 



T. platyphyllus blz. 344. 



B. Bladen vrij groot, groen, van onderen onbehaard, doch in de oksels der nerven 

 met bleek roestkleurige haarbundeltjes. Knoppen onbehaard, met 2 groote schubben. 

 Vrucht vrij groot, met dikke, stevige schil met 5 uitstekende ribben. 



T. intermedia blz. 345. 



C. Bladen klein, blauwgroen, van onderen onbehaard, doch in de oksels der nerven me"t 

 rosse haarbundeltjes. Knoppen onbehaard, met 2 groote schubben. Vrucht klein, met 

 dunne, brosse schil, zonder uitstekende ribben T. nlmifolia blz. 345. 



Herkomst. De lindesoorten stammen oorspronkelijk uit het Zuiden. Zij 

 verschillen dan ook van onze gewone loofboomen aanzienlijk, doordat zij 

 eerst in den zomer bloeien en insectenbloemen hebben , terwijl bijna al de 

 loofboomen, die bij ons thuis behooren, vroeg bloeien en meestal wind- 

 bloemen bezitten. 



T. platyphyllus 1 ) Scop. (T. grandifólia 2 ) Ehrh.). Grootbladlinde (fig. 413). 



De stam van dezen boom heeft een gescheurde, rimpelige, zwartbruine, 

 vrij taaie schors, de oudere takken zijn vrij glad en grijs, de eenjarige 

 groen-, bruin- of roodachtig met kleine knoopjes, de jonge zijn afstaand 

 behaard. De knoppen zijn eirond, stomp, bruinachtig, de derde schub 

 omvat den knop geheel. De bladen zijn gesteeld, niet geheel symmetrisch, 

 rondachtig-hartvormig, gezaagd, toegespitst, aan weerszijden gelijk groen 

 van kleur, aan weerszijden, doch vooral aan de onderzijde, kort behaard 

 en in de hoeken der nerven wit gebaard. Van boven worden ze soms 



!) platyphyllus = brcedbladig. -) grandifolia = grootbladig. 



