FAMILIE 48. 



MALVACFAE. 



349 



De bloemen staan in de bladoksels en aan de toppen der stengels en 

 hebben ruw behaarde bloemstelen, zij zijn rosé, zelden wit en zijn kleiner 

 dan bij de vorige soort. De bijkelkbladen zijn gewimperd, de kelkslippen 

 ruw behaard, breed driehoekig. De kroonbladen zijn 4 maal zoolang als 

 de kelk, aan den top gegolfd, getand en iets naar binnen gebogen. De 

 vruchten hebben een afgeronden rand, zijn niet rimpelig, doch dicht ruw 

 behaard en worden zwart (fig. 418). 3-6 dM. 4. Juli-September. De 

 plant riekt sterk naar muskus. 



De variëteit f3. intermédia ') Gr. et Godr. heeft de bovenste stengel- 

 bladen handdeelig met smalle, ingesneden of getande slippen en gekartelde 

 niervormige wortelbladen. 



Bij ons is alleen bij een korenmolen te Voorthuizen de vorm met witte 

 bloemen gevonden. 



Biologische bijzonderheden. Bijzonderheden omtrent de bestuiving, zie 

 M. silvestris. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. In West- en Midden-Europa 

 komt deze plant in heggen, bosschen en op beschaduwde, ruige plaatsen, 

 vooral op zandgrond, vcor. Bij ons is zij op ruige, grazige plaatsen, aan 

 heggen en langs wegen vrij algemeen. Zij wordt ook wel gekweekt en is 

 misschien dus soms wel verwilderd. De muskusgeur verdwijnt bij het 

 drogen. 



M. crispa ') L. D e s s e r t b 1 a d e n. 



Deze plant heeft een rechtopgaanden stengel. De bladen hebben een hartvormigen 

 voet, zijn klein gekarteld-getand, hebben een gekroesden rand, zijn handlobbig, zelden 

 handspletig. 



De bloemen zitten in hoopjes in de bladoksels, zijn ongesteeld of vrij kcrt gesteeld, 

 witachtig, vrij klein. De kroonbladen zijn evenlang als de kelk. De vruchtstelen zijn 

 hoogstens dubbel zoolang als de kelk. De vruchtjes zijn dwars gerimpeld. 8-18 dM. 

 G. Juli— Herfst. 



Voorkomen. De plant is waarschijnlijk afkomstig uit Zuid-Oost-Azië en Abyssinië. Zij is 

 vroeger veel gekweekt als artsenijgewas en ook nu nog als sierplant en komt bij ons, 

 echter zeer zeldzaam, verwilderd voor. 



M. silvestris 3 ) L Groot kaasjeskruid (fig. 419). 



De plant is uitgespreid behaard. Uit den penwortel komen verscheiden 

 rechtopstaande, opstijgende of liggende, meest ver- 

 takte stengels met afgeronde kanten. De bladen 

 staan verspreid , zijn nier-cirkelvormig, de schijf der 

 onderste bladen is duidelijk 7-lobbig, die der bo- 

 venste 5-lobbig, gekarteld-gezaagd , behaard, vooral 

 van onderen vaak grijs door haren, zij hebben 

 een hartvormigen of afgeknotten voet en in de 

 insnijding vaak een purperkleurige vlek. De blad- 

 stelen zijn ruw behaard en dragen aan den voet 

 2 lancetvormige, gewimperde steunblaadjes. 



De bloemen zijn gesteeld, staan 2-5 bijeen in 

 de bladoksels. De bloemstelen zijn korter dan de 

 bladen, iets behaard, na den bloei rechtopstaand. 

 De bijkelkbladen zijn langwerpig of elliptisch- 

 lancetvormig, de kelkslippen breed driehoekig. De kroonbladen zijn omge- 



Malva silvestris 

 Fig. 419. 



x ) intermédia = middelste. 



-) crispa = gekroesd. 



3) silvestris = bosch. 



