352 



MALVACEAE. — 



FAMILIE 48. 



Volksnaam. Voor Walcheren wordt de naam fransche broodjes opgegeven. 



M. borealis ■) Wallmann. (M. rotundifólia 2 ) L.). Rond kaasjeskruid 

 (fig. 423). 



Deze plant gelijkt veel op de vorige en is in den nieuweren tijd eerst 

 scherp als soort van deze afgescheiden. Zij is slanker dan M. neglecta, 

 heeft meer rondachtige en tamelijk gelijk gekartelde bladen met nog minder 



sprekende lobben , breedere steunbladen , veel 

 kleinere, bijna witte bloemen , die weinig langer dan 

 de kelk zijn. 



Uit den penwortel komen opstijgende stengels. 

 De bladen zijn rondachtig, met hartvormigen voet, 

 5- of 7-lobbig. 



De bloemen staan in hoopjes van 2-10 in de 



oksels der bladen , de bloemstelen zijn na den 



bloei naar beneden gebogen met rechtopstaanden 



kelk. De bijkelkbladen zijn lijn-lancetvormig, de 



Maiva boreau» kelkslippen driehoekig met gekroesden rand en 



borstelvormige, van elkaar afstaande haren. De 



kroonbladen zijn zwak uitgerand. Het stijlkussen is veel smaller dan de 



vruchtjes. De vruchtjes zijn rimpelig, scherp gerand 



(fig. 423). 1,5-3 dM. 0— 2f. Juni— October. 



Biologische bijzonderheden. Geschiedt in het begin 

 van den bloeitijd, die 48 uren duurt, alles als bij 

 M. silvestris, zoo is hier door de kleine, minder sterk 

 gekleurde bloemen, waar minder insectenbezoek is, 

 spontane zelfbestuiving zeer wenschelijk. Wij zien hier 

 dan ook, dat de meeldraden meer opgericht blijven en 

 de nog met stuifmeel bedekte helmknopjes aangeraakt 

 worden door de zich terugkrommende, spiraalsgcwijs 

 oprollende stempeltakken (fig. 424). 



Malva borealis. 

 Fig. 424. 

 Bloem in het laatst van 

 den bloeitijd, zich zeil' 

 bestuivend ; hk helm- 

 knopjes ; st stempels. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant 

 komt aan wegkanten en op puinhoopen vooral in Zuid- 

 Europa voor, doch schijnt bij ons reeds lang met zaad 

 te zijn ingevoerd, doch is nog steeds vrij zeldzaam. 



M. parviflóra 3 ) L. Kleinbioemkaasjeskruid 

 (fig. 425). 



Deze plant is zwak behaard. De stengel is rechtopstaand 

 met uitgespreide takken. De bladen zijn oppervlakkig ge- 

 lobd, gekarteld. 



De kelk is bijna droogvliezig, vaak roodachtig, met 

 breed ovale, uitgespreide slippen. De kroonbladen zijn 

 nauwelijks zoolang als de kelk, blauwachtig wit, met on- 

 behaarde nagels. De vruchtjes zijn sterk rimpelig met 

 gevleugelden, getanden rand (fig. 425). 2-5 dM. O. 

 April— Juli. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt 

 aan wegkanten en op puinhoopen voor in de streek om 

 Maiva parviflóra d e Middellandsche Zee en is bij ons alleen als aange- 



Fig. 425. voerd bij Winterswijk gevonden. 



') borealis = Noordsch. -) rotundifólia = rondbladig. :J ) parviflóra = kleinbloemig. 



