360 



- GERANIACEAE. 



FAMILIE 49. 



Biologische bijzonderheden. De bloemen zijn evenals die van andere 

 Geraniumsoorten met groote bloemen sterk protrandrisch en worden vooral 

 door bijen bestoven. De inrichting is vrijwel als bij G. pratense. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in bosschen en 

 aan berghellingen in Midden-Europa voor. Bij ons is zij zeldzaam, op 

 beschaduwde plaatsen. 



G. pratense 1 ) L. Beem d-ooi e vaar s be k (fig. 434). 



Uit den krachtigen wortelstok komt een rechtopgaande, ronde, vertakte 

 stengel, die kort behaard, doch evenals de bloem- 

 , stelen naar den top toe klierachtig behaard is. De 



onderste bladen zijn langgesteeld en 7-deelig met 



Geranium pratense 

 Fig 434. 



ruitvormige, bijna vinspletige slippen, de hoogere 

 || zijn 6-deelig. Zij hebben lancetvormige steunbladen. 

 De bloemstelen staan in de oksels der bladen, 

 zijn langer dan deze en dragen 2 bloemen. De 

 kelkbladen zijn eirond-lancetvormig, toegespitst, 

 uitstaand. De kroonbladen zijn omgekeerd-eirond, 

 groot, gaaf, breed, eerst lilakleurig, later blauw, 

 zelden wit, 2 a 3 maal zoo lang als de kelk. De 

 bloemsteeltjes zijn na den bloeitijd teruggeslagen, 

 later vaak weer rechtopstaand. De vruchtjes zijn 

 glad , doch evenals de snavel met afstaande klier- 

 haren bezet (fig. 434). 3-9 dM. A-. Juni— Augustus. 



Biologische bijzonderheden. De klierachtige stengel zorgt, dat kruipende 

 insecten de bloemen niet kunnen bereiken. 



De haren aan den voet der kroonbladen beschutten den honig tegen 

 regen, ook staan de bloemen gewoonlijk met haar as horizontaal of schuin. 

 Als de bloemkroon open gaat, zijn de 5 buitenste meeldraden bezig zich 

 naar buiten te bewegen en op denzelfden dag volgen ook de binnenste in 

 die beweging. De helmknopjes zijn nu opengesprongen. Op den volgenden 

 dag buigen zij zich nog verder naar buiten en verliezen de helmknopjes.- 

 De stijleinden lagen eerst tegen het centrale zuiltje, doch krommen zich nu 

 naar buiten en nu zijn de stempels rijp en worden door het stuifmeel, uit 

 jongere bloemen door bijen of hommels aangedragen, bestoven, vooral 

 daar zij ongeveer op dezelfde plaats staan , waar eerst de helmknopjes 

 stonden. Later bewegen zich ook de stempels weer naar binnen. 



De insecten zetten zich met de pooten op het centrale zuiltje, de kop 

 naar beneden en bewegen hun slurf door de spleten tusschen de voeten 

 van 2 naast elkaar liggende kroonbladen door, waar zij honig vinden. 

 Zij doen zoo achtereenvolgens met de 5 spleten en raken daarbij met de 

 onderzijde van hun achterlijf, dat zij bij het zuigen op en neer bewegen, 

 in jongere bloemen de helmknopjes, in oudere de stempels. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt vooral in berg- 

 weiden in geheel Europa voor, doch is bij ons op beschaduwde grasgronden, 

 echter vrij zeldzaam , aangetroffen. 



Volksnamen. Als volksnaam voor deze plant wordt voor Zeeuwsch- 

 Vlaanderen duimpjes opgegeven, voor het Oostelijk deel van Gelderland 

 kraaienpoot. 



') pratense = weide. 



