FAMILIE 49. 



GERANIACEAE. - 



363 



randen en op de aderen fijn behaard. De bovenste bladen zijn 3-deeligen 

 iedere bladslip is herhaald 3-spletig. 



De bloemstelen komen uit de bladoksels, zijn dicht met witte haren bezet, 

 korter dan of even lang als de bladen, nauwelijks zoo lang als de kelk, 

 na den bloeitijd naar beneden gebogen met opgerichten kelk. De kelkbladen 

 zijn eirond, uitstaand behaard en met klierharen voorzien, met een naald 

 aan den top. De kroonbladen zijn purperkleurig, even lang als de kelk, 

 met korten, gewimperden nagel, omgekeerd eirond. De helmdraden zijn 

 naar beneden behaard. De vruchtjes zijn niet rimpelig, doch evenals de 

 snavel afstaand klierachtig behaard (fig. 438). 1-4 dM. O, ook wel 00. 

 Mei— September. 



Biologische bijzonderheden. De inrichting der bloem met het oog op de 

 bestuiving is als bij G. columbinum. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt op bouwland, 

 aan wegen, heggen en dijken, op kleigrond in geheel Europa voor en is 

 bij ons vrij algemeen. 



G. mólle') L. Zachte ooievaarsbek (fig. 439). 



Deze plant gelijkt veel op G. pusillum, doch onderscheidt er zich van 

 door de roseroode bloemen en door de gerimpelde vruchtjes. 



Uit den penwortel komen een aantal zwakke 

 stengels, die liggen, doch zich aan den top min 

 of meer verheffen. Zij zijn, evenals de andere 

 deelen der plant, met afstaande, soms klierdra- 

 gende haren van 2-erlei soort bedekt, nl. met 

 kortere, dichter opeenstaande en daartusschen 

 langere. De onderste bladen zijn langgesteeld, 

 de hoogere korter, de onderste zijn rondachtig- 

 niervormig, 7-9-spletig, met langwerpige, naar 

 voren ingesneden slippen , de hoogere zijn 

 5-lobbig met lancetvormige lobben. De steun- 

 bladen zijn dunvliezig, eirond, toegespitst. 



De bloemstelen staan tegenover de bladen, 

 zijn 2-bloemig, langer dan de bladen, vaak 

 korter dan de bloemsteeltjes, die tijdens den bloei rechtopstaan , doch zich 

 later ombuigen en zich dan onder den kelk zoo krommen, dat de vrucht 

 rechtopstaat. De bloemsteeltjes zijn 3 a 4 maal zoo lang als de kelk. De 

 kelkbladen zijn bijna elliptisch, spits, met een kort stekelpuntje, zij staan 

 uitgespreid en dragen lange, uitgespreide haren. De kroonbladen zijn iets 

 langer dan de kelk, omgekeerd hartvormig, rosé, met korten, gewimperden 

 nagel, zij zijn iets grooter dan bij G. pusillum. De vruchtjes zijn onbe- 

 haard, gerimpeld (fig. 439). 1-4 dM. O, soms ook OG. Mei— September. 



De plant riekt in verschen toestand naar muskus. 



Biologische bijzonderheden. De bloemen zijn zwak protrandrisch. Als de 

 bloem open gaat, liggen de stempeltakken nog tegen het centrale zuiltje, 

 (fig. 440), zoodat de plaats, geschikt voor stuifmeelopneming, nog bedekt is. 

 Ook de helmknopjes zijn nog gesloten. Nu buigen zich de binnenste meel- 

 draden na elkaar naar binnen, de knopjes leggen zich op den top der 



Geranium molle 

 Fig. 439. 



!) molle = zacht. 



