372 — OXALIDACEAE. — FAMILIE 50 



Als de bladen dezer plant door den direkten zonneschijn getroffen worden, 

 doen zij hetzelfde, wat zij ook des nachts gaan doen, zij nemen den 

 zoog. slaapstand aan, d. w. z. de blaadjes bewegen zich naar beneden, 

 tot zij bijna vertikaal neerhangen en de helft van ieder blaadje buigt zich om 

 de middennerf wat om, zoodat de ondervlakten van 2 naast elkaar liggende 

 helften tegen elkaar komen te liggen. Daardoor wordt verkregen dat des 

 nachts het uitstralend oppervlak veel kleiner is en ook wordt de verdamping 

 aanzienlijk verminderd, doordat juist de vlakten, die de huidmondjes 

 dragen, tegen elkaar liggen. Beide omstandigheden werken samen om het 

 warmteverlies der dunne blaadjes te doen verminderen. 



Dat ze ook in het zonlicht dien stand aannemen, staat in verband met 

 hunne bijzondere gevoeligheid voor dat licht. Als zij toch den slaapstand 

 aannemen, treffen de zonnestralen de bladen slechts zeer schuin en doen 

 geen schade aan het bladgroen, bovendien wordt zoo ook de overmatige 

 verdamping verhinderd. 



De bloemen dezer plant hebben in hare roode aderen een honigmerk, 

 terwijl ook de geel gekleurde nagel, die onmiddellijk boven de honigklieren 

 staat, als zoodanig dienst doet. De honig toch verzamelt zich in 5 ver- 

 diepingen aan den voet der bloemkroon. Deze verdiepingen worden door 

 vleezige, tot aan de meeldraden reikende aanhangsels van de nagels der 

 kroonbladen gevormd. De lengte der stijlen is verschillend. Soms staan 

 de stempels boven de helmknopjes, soms er tusschen. Het insectenbezoek 

 is gering, ook in verband met den vroegen bloeitijd. De later komende 

 kleistogame bloemen graven zich vaak in den grond en laten daar de 

 vruchten rijpen. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in bosschen , 

 die veelal eenigszins vochtig zijn , in geheel Europa voor. Bij ons is zij 

 op dezelfde plaatsen vrij algemeen, vooral op zand- en lössgrond. 



Volksnamen. De plant heet hazenklaver in het Oostelijk deel van Geldei- 

 land en Overijsel en in Zuid-Limburg, koekoeksbrood in het Oostelijk deel 

 van Drente, Gelderland en Noord-Brabant, zure klaver in Friesland, Sal- 

 land, West-Friesland, Zuid-Limburg en op Voorne en Beierland. 



0. stricta ') L. Stijve klaverzuring (fig. 448). 



Uit den penwortel komt een rechtopstaande, 

 ronde, aan den voet meest rood gekleurde stengel, 

 aan wiens voet eenige teere takken ontspringen, 

 die eerst zonder wortel te vormen over den bodem 

 kruipen, verwijderd bebladerd zijn, doch later in 

 de knoopen wortelen en zoo de plant overblijvend 

 maken. De bladen der uitloopers zijn klein en 

 kort gesteeld, die van den stengel grooter, lang- 

 gesteeld, verspreid staand, zonder steunblaadjes, 

 3-tallig met omgekeerd hartvormige, gaafrandige 

 blaadjes. De geheele plant is weinig behaard. 

 De bloemen staan in 2-5-bloemige schermen in 

 cxaiu stricta <je bladoksels , aan lange stelen, die ongeveer even 



Fi §- u&- lang als de bladstelen zijn. Zij zijn geel. De kelk- 



slippen zijn lancet-lijnvormig, niet tegen de doosvrucht liggend. De kroon- 



] ) stricta = stijf. 



