332 — ACERACEAE. — FAMILIE 56. 



De bloemen staan in pyramidale, eindelingsche, rechtopstaande pluimen, 

 zijn symmetrisch, wit, doch rood en geel gevlekt, groot. De kelk is 

 1-bladig, klokvormig, ongelijk 5-tandig, afvallend. Kroonbladen zijn er 4 

 of 5, zij zijn ongelijk, iets gegolfd met fijn behaarden rand. Meeldraden 

 zijn er meestal 7, zij zijn ongelijk, naar voren gericht en aan den top naar 

 boven gebogen. Het vruchtbeginsel draagt 1 stijl met een spitsen stempel. 

 De doosvrucht is zeer groot, bolrond, hard van wand, stekelig, groen, 

 springt met 3 kleppen open en bevat 1-2 glimmend bruine, zeer groote, 

 vaak bolronde zaden (fig. 457). 15-20 M. K Mei, Juni, soms in den 

 Herfst weer. 



Biologische bijzonderheden. In eenzelfde bloempluim komen veelal twee- 

 slachtige en ook mannelijke bloemen voor. De laatste bevatten niet alleen 

 stuifmeel, doch ook even goed honig als de tweeslachtige bloemen en worden 

 ook door insecten bezocht, die van daar het stuifmeel op de stampers der 

 tweeslachtige overbrengen. Zij maken de kans op kruisbestuiving grooter, 

 ook doordien zij medewerken om de geheele bloeiwijze meer te doen opvallen. 



De vruchtstekels om de vruchten beschutten de jonge zaadjes tegen het 

 opvreten door dieren. 



Op de onderzijde der bladen vindt men soms bruine haarbundels, die 

 door galmijten (Phytoptussoorten) veroorzaakt worden. 



Voorkomen. De boom behoort thuis in Noord-Griekenland en Klein-Azië, 

 doch is in het laatst der 16 e eeuw van Constantinopel naar Weenen over- 

 gebracht en is van daaruit spoedig verder verspreid. Bij ons wordt hij 

 algemeen in steden en in parken aangetroffen. 



Volksnamen. Algemeen is de naam kastanje, in alle mogelijke dialectische 

 variaties, in gebruik, doch ook wordt hij wilde kastanje genoemd in tegen- 

 stelling met den tammen kastanje, waarvan de vruchten met hunne stekelige 

 vruchtomhulsels veel overeenkomst vertoonen met de zaden en vruchtwanden 

 van deze, verder dolle kastanje en paardekastanje, de laatste waarschijnlijk 

 naar de hoefijzervormige plekken, die op den stam en de takken achter- 

 blijven, als de bladen zijn afgevallen. 



Familie 56. Aceraceae D. C. Esc h doornachtige n. 



Houtige gewassen. Bladen tegenoverstaand, zonder steunbladen, hand- 

 lobbig tot handdeelig, zelden ongedeeld of gevind. Bloemen regelmatig, 

 veeltelig of 2-huizig. Kroonbladen evenveel als kelkslippen, soms ontbre- 

 kend. Vruchtbeginsel uit 2 vruchtbladen gevormd. De vrucht valt in 2 

 gevleugelde deelvruchtjes uiteen, die loslaten van het blijvende centrale 

 zuiltje, en ieder 1 zaadje bevatten. 



1. A'cer ') L. Eschdoorn. 



Bloemen regelmatig, een- of tweehuizig-veeltelig. Kelk afvallend, be- 

 staande uit 5 (zelden 4) aan den voet vergroeide kelkbladen. Kroonbladen 5, 

 met de meeldraden op een vleezige schijf onder het vruchtbeginsel inge- 



*) van het grieksche akris: sprinkhaan, om de gevleugelde vruchten, volgens anderen 

 van het latijnsche acer: vast, taai, omdat het hout die eigenschap bezit. 



