388 



POLYGALACEAE. 



FAMILIE 57. 



P. comósa 1 ) Schk. Kuifvleugeltjesbloem (fig. 464). 

 Uit den heen en weer gebogen wortelstok komen een of eenige boog- 

 vormig opstijgende stengels, die tamelijk 

 dicht bebladerd en onbehaard zijn. De 

 onderste bladen zijn eirond-langwerpig, de 

 hoogere lancetvormig, grooter, alle zijn 

 zeer kort behaard. 



De bloemen staan in veelbloemige, ineen- 

 gedrongen, eindelingsche trossen en zijn 

 vuilrose, zelden wit of blauw. Iedere 

 bloem heeft aan haar voet 3 schutbladen, 

 waarvan het middelste bij het opengaan der 

 bloemen langer dan de bloemsteel is en 

 voor den bloeitijd boven de bloemen uit- 

 steekt, terwijl de beide andere even lang 

 als de bloemsteel zijn. De vleugelachtige 

 kelkbladen zijn langwerpig, 3-nervig, de 

 zijnerven hebben slechts enkele netvormig 

 verbonden aderen. Eerst staan de bloemen 

 rechtop, later zijn zij afstaand, nog later 

 neigen zij naar beneden. De vleugelachtige 

 kelkbladen zijn eerst niet zoo groot als de 

 bloemkroon , later zijn zij langer dan deze. 

 Het onderste bloemkroonblad heeft een 

 veelspletig aanhangsel. De tros is langer 

 en dichter dan bij de vorige soort, doch 

 de bloemen zijn kleiner. 7-30 cM. *k 

 Mei— Juli. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in Europa aan 

 boschkanten en op grazigen zand- en heidegrond, liefst op kalkhoudenden 

 grond voor en heeft haar Noordwestgrens in Duitschland. Toch is zij bij 

 ons op loss gevonden, natuurlijk in Zuid-Limburg (Valkenburg, Oud- 

 Valkenburg, bosch bij Cau). 



P. serpyllacea a ) Weihe. (P. depréssa 3 ) Wenderoth.). 

 Liggende vleugel tjesbloem (fig. 465). 



Deze plant heeft een dunnen wortelstok. De 

 stengel is reeds beneden en ook naar boven sterk 

 vertakt, de stengel zoowel als de takken zijn uit- 

 gespreid, liggend. De bladen zijn iets lederachtig, 

 langwerpig of breed lancetvormig, stomp, onbe- 

 haard, de onderste staan, evenals de meeste aan 

 de niet-bloeiende stengels, tegenover elkaar. 



De bloemen staan in arm- (meest 5-)bloemige 

 trossen, die ten slotte (schijnbaar) zijstandig zijn, 

 doordat de zijtakken er boven uitsteken, zij zijn 

 bleekblauw, soms rosé of wit, klein. De schut- 

 bladen zijn alle korter dan de bloemsteel. De vleugelachtige kelkbladen 

 zijn 4-6 mM lang, langwerpig, met 3 vertakte nerven, de zijdelingsche 



Polygala comosa 



Fig. 464. 



1 bloem, 2 kelkblad, 3 onderste bloem- 

 kroonblad. 



Polygala serpyllacea 

 Fig. 465. 



i) comosa = kuifdragend. -') serpyllacea = tymbladig. •"■) depréssa = ingedrukt, laag. 



