402 



— EUPHORBIACEAE. 



FAMILIE 62. 



3-4-)stralig, de stralen zijn 2-takkig. De omwindselbladen zijn langwerpig, 

 stomp, die der omwindseltjes dwars ovaal, uitgehold, zonder naald of zeer 

 kort toegespitst. De klieren zijn halvemaanvormig, doch niet 2-hoornig. 

 De doosvrucht is 5-6 mM, in drogen toestand rimpelig, terwijl de deelen 

 ervan op den rug een groef bezitten (fig. 479). De zaden zijn glad, eirond, 

 parelgrijs (fig. 479). 



Biologische bijzonderheden. De huidmondjes der bladen zijn door lage 

 papillen omgeven , waardoor de transpiratie bemoeilijkt wordt (zie in het 

 algemeen bij de halophyten). 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt op zeezand in 

 Westelijk-Europa voor en is bij ons, hoewel vrij zeldzaam, in de Noord- 

 en Zuid-Hollandsche zeeduinen te vinden. 



E. Esula 1 ) L. Heksenmelk (fig. 480). 



Uit den witten wortelstok komen slechts weinige rechtopstaande stengels, 



die soms ook onvruchtbare takken dragen en 

 aan den voet vaak roodachtig zijn. Het onderste 

 deel is meest zonder bladen. De stengel is 

 verder rond, onbehaard. De bladen zijn dof, 

 omgekeerd langwerpig-lancetvormig tot lijnvor- 

 mig-langwerpig, meest stompachtig, die aan de 

 onvruchtbare takken zijn vaak bijna spatelvormig 

 en zittend met een wigvormigen voet. De 

 stengel draagt behalve het topscherm ook meest 

 bloemdragende takken in de bladoksels. Het 

 scherm is veelstralig met herhaald gaffelvormig 

 vertakte takjes. De omwindselbladen zijn lancet- 

 vormig met stekelpunt, de bladen der omwind- 

 seltjes ruitvormig of driehoekig-eirond, meer 

 breed dan lang, stomp, stekelpuntig of kort toegespitst. De klieren zijn 

 geel, 2-hoornig met korte hoorntjes. De doosvrucht is 3 mM, bezet met 

 duidelijke half bolvormige tot kort cylindrische wratten en is bij rijpheid 

 bruin (fig. 480). De zaden zijn geelbruin, eirond, glad (fig. 480). 3-7 dM. ^-. 

 Mei— Juli, soms ook later. 



De plant gelijkt op E. Cyparissias, maar verschilt er van door de zwak- 

 kere vertakking, de losser staande breedere bladen en de grootere lengte 

 der geheele plant. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt op zandige en 

 steenachtige plaatsen in Noord- en Midden-Europa voor en is bij ons vrij 

 algemeen aan dijken en wegen, langs bouwland, vooral in de nabijheid 

 der rivieren. 



Volksnaam. In het Oosten van Drente, Overijsel en Gelderland heet 

 de plant heksenmelk. 



E. virgata -) W. et K. Roede wolfsmelk (fig. 481). 



Uit den wortelstok komen verscheiden meest tamelijk slappe stengels met tal van onvrucht- 

 bare takken. De bladen zijn kaal, dof, gaafrandig, plotseling in een korten steel versmald, 

 Hjn-lancetvormig, naar den top toe geleidelijk versmald, met zeer scherphoekig afgaande 



Euphorbia Esula 

 Fig. 480. 



!) Esula heet een woord van Keltischen oorsprong te zijn. 

 -) virgata = roedevormig. 



