FAMILIE 66. 



— UMBELLIFERAE. 



427 



glad (fig. 507). De deelvruchtjes hebben 5 gelijke ribben met breede 

 striemen in de groeven. 6-12 dM. 24-. Juni— Augustus. 



De var. /3. tenuifólia ') Fröh. is gekenmerkt, doordat de gehcele plant 

 veel kleiner en teerder is. De blaadjes zijn lijnvormig en spaarzaam ge- 

 zaagd of gaaf rand ig. 



Biologische bijzonderheden. De waterscheerling is een der meest vergif- 

 tige planten onzer flora. Vooral de soms uit den modder loslatende en dan 

 drijvende wortelstokken zijn zeer gevaarlijk, omdat zij wel met andere 

 eetbare wortels verwisseld worden. 



In de schermen, die later komen, vindt men vaak vele mannelijke bloemen. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant is een echte hygrophyt. 

 Zij komt in moerassen en venen , ook aan slootkanten in Noord- en Midden- 

 Europa voor en is bij ons vrij algemeen. De var. tenuifólia is bij Dokkum, 

 tusschen Roswinkel en Weerdinge en bij laatstgenoemde plaats gevonden. 



Volksnamen. De namen waterscheerling en dolle kervel worden veel 

 gebruikt. In het Oosten van Overijsel en Gelderland spreekt men van wilde 

 scheerling, in Salland van slobben, in Friesland heet de plant dol- en 

 stinkwortel, in Groningen pompom, in Noord-Limburg wilde kervel, in het 

 Land van Hulst pompen. 



5. A'pium -) Trn. 



A. gravéolens v L. Selderie (fig. 508). 



De plant is onbehaard, glanzend en riekt sterk (vooral de wilde plant, 

 die zelfs vergiftig heet te zijn). De wortel is kort, 

 met vezels, die eenigszins vleezig zijn. Destengel 

 is rechtopstaand, sterk vertakt, hol, gegroefd 

 hoekig (fig. 508). De bladen zijn eenigszins dik 

 (vooral bij de wilde plant), de onderste zijn ge- 

 vind, de bovenste 3-tallig met wigvormige, van 

 boven glanzige, naar voren ingesneden gezaagde 

 blaadjes. 



De schermen zijn zeer kort gesteeld met 6-12 

 ongelijke stralen. Omwindsel en omwindseltjes ont- 

 breken. De bloemen zijn zeer klein en witachtig. 

 Zij hebben geen kelkslippen, de bloemkroonbladen 

 zijn bijna hartvormig-rondachtig, vlak, gaafrandig, 

 met iets naar binnen gebogen punt. Het stijlkussen 

 is vlak. De vrucht is klein, nog niet eens 2 mM lang, bijna bolrond, 

 2-knoppig, zijdelings samengedrukt, onbehaard (fig. 508). De deelvruchtjes 

 hebben 5 gelijke draadvormige ribben en hebben in de groeven striemen, 

 welke deze geheel opvullen (soms tusschen de buitenste ribben 2 a 3 

 striemen). Het zuiltje is ongedeeld. 3-6 dM. 00. Juli— Herfst. 



De plant gelijkt wel wat op Petroselinum sativum, maar de bladslippen 

 zijn hier veel breeder en sterker glanzend. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant is een halophyt, die 

 op moerassige plaatsen groeit. Op dergelijke plaatsen komt zij in geheel 



A£>ium jgraveoleos 

 Fig. 508. 



') tenuifólia = teerbladig. -) van apion , hetgeen afgeleid is van pioon: glanzig, 



om den glans der bladen aan de bovenzijde. ;J ) graveolens = sterk riekend. 



