458 



UMBELLIFERAE. 



FAMILIE 66. 



De schermen zijn meest 2-3-stralig zonder omwindsel. De omwindseltjes 

 bestaan meest uit 5 lancetvormige , soms 2 spletige blaadjes (fig. 554). De 



kroonbladen zijn omgekeerd eirond, nauwelijks uit- 

 gerand, met naar binnen gebogen topje, wit. De 

 stijlen zijn rechtopstaand, 3 maal zoo lang als het 

 stijlkussen. De vrucht is langwerpig-lijnvormig, 

 zijdelings samengedrukt (fig. 554). De deelvruchtjes 

 hebben 5 gelijke, stompe, weinig uitstekende ribben, 

 die met korte borsteljes bezet zijn. De groeven 

 zijn gekleurd en hebben geen of een onduidelijken 

 striem. Het zuiltje is vrij, ongedeeld of iets ge- 

 deeld. De vrucht is langgesnaveld, de snavel is 

 van de rugzijde af samengedrukt en ruw door 2 

 rijen naar voren aangedrukte borstels, hij is 4 a 6 

 cM lang, omstreeks 5 maal zoolang als de 

 vrucht. 15-25 cM. OO en O. Mei, Juni, vaak 

 weer September, October. 



Scandix Pectea-Veueris 

 Fig. 554. 



stijlen zichtbaar. 



Biologische bijzonderheden. In de schermen komen schijnbaar tweeslach- 

 tige, doch werkelijk mannelijke bloemen voor met werkelijk tweeslachtige. 

 De laatste openen zich het eerst, de mannelijke eerst als de zooeven ge- 

 noemde reeds hare helmknopjes en kroonbladen verloren hebben. Nauwe- 

 lijks zijn de naar binnen gebogen kroonbladen iets uit elkaar gegaan of in 

 het midden der bloem wordt de honigafscheidende schijf met de 2 korte 

 De stempels zijn al geschikt om stuifmeel op te nemen , 

 als de meeldraden nog haakvormig naar bin- 

 nen gekromd zijn en gesloten helmknopjes 

 hebben. Zij worden dus door stuifmeel uit 

 andere bloemen bestoven. Op den volgenden 

 dag zijn de kroonbladen wat verder uiteen- 

 geweken , ook hebben zich de helmdraden 

 gestrekt, doch de knopjes zijn nog steeds 

 gesloten. Nu buigen .zich de meeldraden na 

 elkaar na korte tusschenpoozen zoo naar het 

 midden der bioem (fig. 555), dat de openge- 

 sprongen helmknopjes op den stempel komen 

 te liggen en geven dus stuifmeel af aan insecten, 

 die de bloem bezoeken. Daarna buigen zij 

 zich naar buiten, verliezen de knopjes, de kroonbladen vallen af, het 

 afscheiden van honig houdt op, de bestoven stempels worden bruin. Nu 

 komen de mannelijke bloemen tot ontwikkeling, die nu stuifmeel leveren 

 voor andere later bloeiende tweeslachtige bloemen. 



Volgens de hierboven gegeven beschrijving zijn dus de bloemen protero- 

 gynisch, volgens anderen zijn ze echter protrandrisch. 



De deelvruchtjes springen, als zij rijp zijn, elastisch van het zuiltje weg. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt op bouwland, 

 vooral op kalk-, leem- en gemengden zandgrond in geheel Europa voor en 

 is bij ons vrij algemeen. 



Volksnamen. In Groningen , Overijsel en de Graafschap Zutphen heet zij 

 eierbek, in Friesland, Overijsel en de Graafschap Zutphen kranebek, in 



Fig. 555. 



Scandix Pecten Veneris 



A jongere bloem, B oudere bloem 



